Jak ustalić obrót przy wymianie walut

menedżer w Deloitte

@RY1@i02/2010/080/i02.2010.080.086.012d.001.jpg@RY2@

Mateusz Majewski menedżer w Deloitte

Aby przybliżyć istotę problemu, warto wrócić do orzeczenia w sprawie First Bank of Chicago (C-172/98), które miało istotny wpływ na ukształtowanie się wspólnotowej praktyki podatkowej w tym zakresie. Przedmiotem sporu w analizowanym przypadku był sposób ustalenia obrotu dla celów VAT w przypadku transakcji wymiany walut. W badanych transakcjach nie dochodziło do zapłaty prowizji ani innych opłat dodatkowych na rzecz banku. Powstawało zatem pytanie, w jaki sposób powinna zostać skalkulowana podstawa opodatkowania VAT tych transakcji?

Jak stwierdził ETS, sam fakt braku prowizji nie oznacza, że transakcje nie podlegają opodatkowaniu VAT, czy też że podstawa opodatkowania jest równa 0. Wymiana walut stanowi świadczenie usług, i to niezależnie od tego, czy w odniesieniu do takiej transakcji powstaje obowiązek zapłaty prowizji lub innej opłaty czy też nie. ETS przyznał przy tym, że jako obrót powinien zostać wykazany ogólny wynik zrealizowany przez bank na transakcjach wymiany walut w danym okresie. Innymi słowy, wynik zrealizowany przez bank w danym okresie, zdaniem ETS, powinien być potraktowany jako wynagrodzenie banku. Nie ma przy tym znaczenia, że podstawa opodatkowania nie jest znana na moment świadczenia usługi oraz że nabywca usługi w ogóle może nie znać podstawy opodatkowania po stronie świadczącego usługę.

Takie podejście jest nieco odmienne niż koncepcja przyjęta w polskiej ustawie o VAT. Zgodnie z art. 29 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest obrót, czyli kwota należna zbywcy. Z tego powodu zdarzało się, że organy podatkowe kwestionowały przyjętą przez ETS metodologię, stosując wprost art. 29 ustawy o VAT.

(EM)