Podatkowa grupa kapitałowa i wątpliwości wokół cen

@RY1@i02/2013/024/i02.2013.024.18300040e.802.jpg@RY2@

Dominika Cabaj, doradca podatkowy, dyrektor w DLA Piper

Zgodnie z art. 32 ustawy o VAT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) organ podatkowy może zakwestionować wysokość ceny i określić ją na podstawie wartości rynkowej - jeżeli łącznie spełnione są dwa warunki, tj. sprzedawca i nabywca w rozumieniu ustawy są podmiotami powiązanymi oraz jeden z uczestników transakcji nie ma pełnego prawa do odliczenia VAT. Chodzi o trzy sytuacje:

● cena jest niższa od wartości rynkowej, a nabywca nie ma pełnego prawa do odliczenia VAT,

● cena jest niższa od wartości rynkowej, a sprzedawca nie ma pełnego prawa do odliczenia VAT i dostawa jest zwolniona z VAT,

● cena jest wyższa od wartości rynkowej, a sprzedawca nie ma pełnego prawa do odliczenia VAT.

Na kanwie przepisów dotyczących szacowania obrotu w VAT powstał - nierozwiązany jak dotąd - spór, czy utworzenie podatkowej grupy kapitałowej w podatku dochodowym wyłącza stosowanie art. 32 ustawy o VAT. Jednym z fundamentów grupy jest bowiem to, że do transakcji pomiędzy jej członkami nie stosuje się przepisów o cenach transferowych. Skoro więc na gruncie podatku dochodowego członkowie grupy mogą dowolnie kształtować ceny w przypadku transakcji wewnątrzgrupowych, powstało pytanie, czy uprawnienie to mogą ograniczać przepisy o VAT (jeżeli członkiem grupy będzie podmiot, który nie odlicza całego VAT, organ podatkowy będzie mógł oszacować obrót dla VAT, gdy zajdą przesłanki wymienione w art. 32 ustawy).

Dwa orzeczenia NSA, które zapadły w tej sprawie, są sprzeczne. NSA w wyroku z 28 listopada 2011 r., sygn. I FSK 155/11, uznał, że nie można szacować obrotu w podatkowej grupie, ponieważ zaprzeczałoby to istnieniu grupy. Z kolei w wyroku NSA z 18 września 2012 r. (sygn. I FSK 617/12) skład orzekający uznał, że art. 32 ustawy o VAT wynika wprost z przepisów dyrektywy unijnej, a polski art. 32 ustawy jest wierną transpozycją tych przepisów.

Not. WOJ