Kiedy wykonanie zabudowy meblowej z 8-proc. VAT

Na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 41 ust. 12 w zw. z art. 146aa pkt 2 ustawy o VAT obniżoną stawkę VAT 8 proc. stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Naczelny Sąd Administracyjny podjął 24 czerwca 2013 r. uchwałę (sygn. akt I FPS 2/13), w której stwierdził, że „świadczenie kompleksowe polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową, wykonywane w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym stanowi usługę modernizacji opodatkowaną stawką obniżoną podatku od towarów i usług”.

Niestety uchwała ta nie usunęła wszelkich wątpliwości, gdyż NSA nie wskazał, kiedy zabudowę meblową można uznać za trwałą. Dlatego też minister finansów w interpretacji ogólnej z 31 marca 2014 r. (nr PT10/033/5/133/WLI/14/RD30577) zajął niekorzystne w istocie dla podatników stanowisko, że „aby wykonane na wymiar do konkretnego budynku lub lokalu i trwale powiązane z jego elementami komponenty meblowe stanowiły trwałą zabudowę meblową, nie mogą one (na potrzeby uznania ich za „modernizację” w VAT) funkcjonować w obrocie tak, jak to ma miejsce w przypadku mebli „wolnostojących”. Obniżona stawka podatku nie może zatem znaleźć zastosowania w sytuacji, gdy wykonana, nawet według indywidualnego projektu, zabudowa meblowa jest przytwierdzana do ściany lub podłogi jedynie w sposób, który może być również stosowany przy montażu mebli „wolnostojących” (np. „zakotwiczenie” za pomocą kołków lub listew montażowych), co skutkuje możliwością demontażu tej zabudowy bez uszkodzenia samej zabudowy, jak i konstrukcji budynku/lokalu (elementy mogą być bez uszkodzenia tego budynku/lokalu przeniesione, przy czym za uszkodzenie nie można uznać pozostawienia w ścianie lub podłodze np. otworów montażowych)”. Takie też stanowisko reprezentują najczęściej organy podatkowe (zob. np. interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 26 września 2014 r., nr IPTPP1/443-482/14-4/MH czy interpretację indywidualną dyrektora IS w Warszawie z 9 października 2014 r., nr IPPP2/443-855/14-4/KOM).