Fiskus nie musi znać szczegółów tajemnicy lekarskiej

Chodziło o klinikę medyczną prowadzącą działalność w zakresie opieki zdrowotnej oraz zajmującą się sprzedażą wyrobów medycznych i farmaceutycznych. Mając na uwadze potrzebę zachowania tajemnicy lekarskiej, spółka podawała na paragonach jedynie grupowe nazwy wykonanych usług, np. konsultacja w zakresie medycyny estetycznej - 23 proc. VAT, zabieg medycyny estetycznej - 23 proc. VAT, zabieg medyczny - zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 43 ustawy o VAT itd. Spór z fiskusem powstał na tle par. 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia z 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz.U. z 2013 r. poz. 363). Nakazuje on, aby na paragonie była podana nazwa towaru lub usługi pozwalająca na jednoznaczną ich identyfikację.

Spółka uważała, że nie narusza tego przepisu. Powołała się na interpretację dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 3 grudnia 2013 r. (nr ILPP2/443-861/13-2/EN), z której wynikało, że sposób jednoznacznej identyfikacji towaru lub usługi zależy od specyfiki działalności podatnika. To on decyduje, jak dobrać nazwę towaru lub usługi, żeby klient mógł jednoznacznie ustalić, jakie świadczenie otrzymał. Gdyby nawet nie było to możliwe, to - jak podkreślała spółka - lekarze i tak muszą prowadzić dokumentację medyczną ze szczegółowym opisem wykonanych procedur. Nie ma potrzeby podawania szczegółowych informacji na paragonie, zwłaszcza że może to narazić pacjenta na ujawnienie tajemnicy lekarskiej - argumentowała spółka.

Nie zgodził się z nią dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie (interpretacja nr IPPP2/443-105/14-2/AO). Stwierdził, że nazwy grupowe nie pozwalają jednoznacznie i precyzyjnie ustalić, jaka konkretnie czynność została wykonana. Uznał, że klinika, będąc profesjonalistą w swojej działalności, powinna staranniej dostosować nazewnictwo stosowane w kasie fiskalnej.

Dyrektor nie zgodził się też z argumentem, że zamieszczenie na paragonie nazwy procedury może naruszyć tajemnicę lekarską. Zdaniem organu dane te nie pozwalają na identyfikację pacjenta.

WSA w Warszawie uchylił tę interpretację. Zgodził się ze spółką, że rozporządzenie nie wymaga, aby na paragonie przedsiębiorcy musieli podać dokładnie, jaką usługę lub towar sprzedali. Podatnik może, ale nie musi dokładnie opisywać tego, co sprzedaje. Istotne jest, aby organ podatkowy wiedział, jaka stawka VAT została zastosowana w konkretnym przypadku - stwierdził sąd.

Wyrok jest nieprawomocny.

Katarzyna Rosik

dgp@infor.pl

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Warszawie z 21 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 2674/14. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia