Racjonalność przyjętych regulacji pod znakiem zapytania

fot. Materiały prasowe

Paweł Judek, radca prawny, kancelaria Działyński i Judek

Obowiązujące od początku 2020 r. przepisy wymagają stosowania przez przewoźników autobusowych bileterek, które umożliwiają wydrukowanie na paragonie NIP-u pasażera. Ponad 20 tys. kas nie da się dostosować do tych regulacji i przewoźnicy są zmuszeni do kupowania nowych urządzeń. Właśnie z powodu braku możliwości dostosowania kas spod tych przepisów wyłączono taksówkarzy. Jednak – jak pisaliśmy we wczorajszym wydaniu DGP – z rozporządzenia dotyczącego kas rejestrujących, określającego katalog informacji, które muszą się znaleźć na paragonie, wynika coś zupełnie przeciwnego. NIP na żądanie pasażera powinny drukować kasy używane przez taksówkarzy, a tej funkcjonalności nie muszą posiadać urządzenia stosowane w autobusach. Co w takim przypadku mają zrobić przewoźnicy?

Zgodnie z hierarchią aktów prawnych w przypadku sprzeczności przepisów ustawy i rozporządzenia, przewoźnicy powinni kierować się przepisami ustawy. Ten sam problem występuje np. na gruncie prawa przewozowego i rozporządzenia reklamacyjnego. Rozporządzenie ma określać tylko i wyłącznie tryb rozpoznawania reklamacji, ale wprowadza zupełnie nowe, niezgodne z ustawą zasady. Ustawa – Prawo przewozowe nie mówi nic o skutkach nierozpoznania reklamacji w terminie trzech miesięcy, poza możliwością skierowania sprawy do sądu. Natomiast rozporządzenie reklamacyjne mówi o tym, że reklamacja ma być rozpatrzona nie w terminie trzech miesięcy, lecz 30 dni, a jej nierozpoznanie w tym terminie uznawane jest za jej uwzględnienie. W postępowaniach sądowych z rzadka ktoś próbuje powoływać się na przepisy rozporządzenia, a w orzecznictwie i doktrynie dominuje pogląd, że rozporządzenie nie może zmieniać ustawy.