Czy od altany zapłacić podatek od nieruchomości

doradca podatkowy, Instytut Studiów Podatkowych

Odpowiedź na powyższe pytanie uwarunkowana jest stwierdzeniem, czy przedmiotowa altana spełnia przesłanki do uznania ją za budynek lub budowlę w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz prawa budowlanego. Jeżeli altana ta jest trwale związana z gruntem, wydzielona z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych (w praktyce posiada ściany) oraz posiada fundamenty i dach, to znaczy, że jest budynkiem i podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, chyba że jest położona na terenie rodzinnych ogrodów działkowych. Wtedy bowiem korzysta ze zwolnienia na warunkach art. 7 ust. 1 pkt 12 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

W praktyce jednak altany bardzo często nie posiadają ścian, lecz słupy lub filary i jako takie nie mogą być uznane za opodatkowany budynek. Obiekt umocowany w ziemi lub na ziemi, posiadający ściany lub słupy albo filary oraz pokrycie dachowe był uznawany za budynek w rozumieniu poprzedniej definicji ustawowej, tj. do końca 2002 r.

Altana nie będzie także budynkiem w rozumieniu obecnej definicji, w przypadku gdy (posiadając ściany i dach) nie będzie posiadała fundamentów albo - nawet posiadając je - nie będzie związana z gruntem w sposób trwały, tj. została posadowiona na nim do przemijającego użytku i stanowi tymczasowy obiekt budowlany w rozumieniu prawa budowlanego.

W przypadku gdy altana nie spełni definicji budynku, może zostać uznana przez organ podatkowy gminy za budowlę. Budowla podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości od jej wartości, jednak jedynie w sytuacji, w której związana jest z działalnością gospodarczą, tj. kiedy służyć może tej działalności. W praktyce podatnik musiałby więc być przedsiębiorcą, a altana środkiem trwałym służącym jego działalności gospodarczej. Jeżeli tak nie jest, nie podlega opodatkowaniu także jako budowla.

Art. 1, art. 7 ust. 1 pkt 12 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 121, poz. 844 z późn. zm.).