Ważne są orzeczenia nadzoru budowlanego

Kontrowersje budzi też kwestia użytkowania obiektów nie w pełni ukończonych. Organy podatkowe starają się niekiedy naliczać podatek od całej nieruchomości, nawet jeśli jej część nie jest jeszcze użytkowana.

Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny zajął się sprawą spółki, która rozpoczęła użytkowanie części budynku nie w pełni gotowego. Zdaniem spółki organy niesłusznie uznały, że przystąpienie do użytkowania części budynku spowodowało powstanie obowiązku podatkowego w stosunku do całości budynku - kiedy jego budowa nie została jeszcze zakończona. NSA w wyroku z 8 maja 2012 r. (sygn. akt II FSK 2090/10) nie zgodził się z taką argumentacją spółki i podzielił stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (sygn. akt I SA/Gd 12/10, prawomocny). Według sądów gdyby pozostała część budynku nie nadawała się do użytku ze względów technicznych, to podatnik powinien to udowodnić w sposób niebudzący wątpliwości, np. przedkładając organowi orzeczenie inspektora nadzoru budowlanego. Sąd wyjaśnił, że z materiału dowodowego zgromadzonego przez organy wynikało, że stan techniczny całej nieruchomości pozwalał na jej używanie. Konieczne było jedynie przeprowadzenie prac przystosowawczych. To jednak od spółki zależało, czy i kiedy podejmie konieczne prace i rozpocznie wykorzystywanie całości nieruchomości na cele gospodarcze. Jeśli zaś spółka uważała, że budynek nie nadaje się do używania ze względów technicznych, to powinna uzyskać orzeczenie inspektora nadzoru budowlanego.

Skutkiem tego orzeczenia jest to, że podatnik nie może automatycznie zakładać, że jeśli budynek jest nieukończony, a rozpoczął użytkowanie jego części, to nie musi płacić podatku od nieruchomości według wyższej stawki od tej części budynku.

Z kolei w wyroku z 14 sierpnia 2012 r. (sygn. akt II FSK 2444/10) NSA przyznał rację podatnikowi, który prowadził działalność gospodarczą w budynku piętrowym, ale zajął faktycznie tylko piętro. Budynek przedsiębiorcy nie był wykończony, a parter był w stanie surowym. Organy wymierzyły przedsiębiorcy podatek w maksymalnej wysokości od całego budynku. Podatnik złożył skargę, ponieważ urzędnicy nie wzięli nawet pod uwagę tego, że nadzór budowlany wydał pozwolenie tylko na użytkowanie piętra.

NSA zakwestionował stanowisko organów oraz sądu wojewódzkiego. Nie zgodził się z tym, że najwyższymi stawkami podatkowymi należy opodatkować całą powierzchnię budynku, także w sytuacji gdy tylko jedno piętro budynku jest związane z prowadzoną działalnością podatnika. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd wojewódzki musi ocenić, czy organy w sposób wyczerpujący udowodniły, że w tej sprawie nie zachodzą względy techniczne.

Zakres i definicja

w Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają nieruchomości lub obiekty budowlane: grunty, budynki lub ich części, budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

w Przez grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej należy rozumieć grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych.

Przemysław Molik

przemyslaw.molik@infor.pl