Gdańsk nie pobierze daniny od portu

NSA przyznał spółce zarządzającej gdańskim portem prawo do zwolnienia budynków i budowli z podatku od nieruchomości.

Rozliczając się z podatku od nieruchomości za 2005 r., ujęła ona posiadaną przez siebie infrastrukturę portową oraz zajęte pod nią grunty jako zwolnione z daniny na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 oraz 2 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 z późn. zm.). Zgodnie z tymi przepisami preferencje podatkowe obejmują m.in. budowle zapewniające dostęp do portów i zajęte pod nie grunty oraz grunty pod wodami płynącymi i kanałami żeglownymi. Prezydent miasta się z tym nie zgodził. Powołał się na rozporządzenie Rady Ministrów z 23 grudnia 2002 r. w sprawie granic między śródlądowymi wodami powierzchniowymi a morskimi wodami wewnętrznymi i wodami morza terytorialnego (Dz.U. z 2002 r. nr 239, poz. 2035). Zgodnie z nim posiadane przez firmę grunty zmieniły status na grunty pod morskimi wodami wewnętrznymi i tym samym w stanie prawnym z 2005 r. powinny być opodatkowane (dziś korzystają z preferencji na podstawie art. 2 ust. 3 ustawy). Ponadto uważał, że przedsiębiorstwo nie może korzystać z preferencji, jeśli wynajmuje bądź dzierżawi infrastrukturę innym podmiotom. Zarówno Samorządowe Kolegium Odwoławcze, jak i WSA w Gdańsku podzieliły to stanowisko. Spółka złożyła skargę kasacyjną, którą uwzględnił NSA. Stwierdził, że organy podatkowe nieprawidłowo ustaliły stan faktyczny oraz rozporządzenie zmieniające status gruntów nie może decydować o ich sytuacji podatkowej, gdyż to mogą czynić tylko zapisy ustawowe. Wyrok jest prawomocny.

Mariusz Szulc

mariusz.szulc@infor.pl

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 12 lipca 2013 r. (sygn. akt II FSK 678/13). www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia