Paliwo do statków można dostarczać również przez pośrednika

Firma sprzedająca paliwa do statków nie utraci prawa do zwolnienia z akcyzy, nawet gdy przekazuje je jednostce docelowej za pośrednictwem innego statku. Tak wynika z orzeczenia NSA.

Spór w tej sprawie dotyczył zwolnienia przewidzianego w art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 108, poz. 626 ze zm.). Zgodnie z nim podatku nie trzeba płacić od dostawy wyrobów energetycznych używanych do celów żeglugi (w tym do rejsów rybackich). Podstawowym warunkiem zwolnienia jest dostarczenie wyrobu ze składu podatkowego podatnika do podmiotu zużywającego paliwo.

W sprawie, którą zajął się NSA, spółka wytwarzała paliwo żeglugowe na terenie swojego składu, ale następnie wydawała je barce bunkierce cumującej przy brzegu. Ta dostarczała je do statków (odbiorców) stacjonujących na morzu.

Rejestrując tę transakcję, spółka wystawiała dokument dostawy paliwa żeglugowego potwierdzający przemieszczenie paliwa ze składu podatkowego na barkę. W polu "Odbiorca" wpisywała docelowego odbiorcę, a w polu "Adres miejsca odbioru" - nazwę barki oraz miejsce jej cumowania przy brzegu. Drugim dokumentem był kwit bunkrowy dla dostawy paliwa z barki na jednostkę pływającą.

Firma uważała, że taki sposób dokumentacji transakcji nie powoduje utraty prawa do zwolnienia z podatku. We wniosku o interpretację argumentowała, że mimo iż działa przez pośrednika, to dokonuje dostawy paliwa żeglugowego do jednostki docelowej.

Innego zdania był minister finansów. Stwierdził, że zwolnienie ma zastosowanie tylko w razie bezpośredniej dostawy paliwa do odbiorcy.

Interpretację tę uchylił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Zarzucił ministrowi, że nie odniósł się do art. 32 ust. 10 ustawy, który pozwala na zastąpienie dokumentu dostawy innym, zawierającym takie same dane, jakie są wymagane dla dokumentu dostawy i znajdującym swoją podstawę w porozumieniach międzynarodowych lub w przepisach prawa Wspólnoty Europejskiej. - W praktyce dokumentami takimi mogą być kwity bunkrowe stosowane dla dostaw paliwa żeglugowego - stwierdził sąd.

Podobnego zdania był NSA. Stwierdził, że odmawiając spółce prawa do zwolnienia, minister finansów kierował się nadmiernym formalizmem, co w tej sprawie nie jest konieczne. W celu skorzystania z preferencji istotne jest to, aby spełnić cel przepisu, czyli dostarczyć paliwo do statku - podkreślił sąd.

Przemysław Molik

przemyslaw.molik@infor.pl

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 8 maja 2014 r. sygn., akt I FSK 766/13. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia