Wpłaty z zysku mogą być niepobrane

Pobór wpłat z zysku przez Skarb Państwa od określonych przedsiębiorstw i spółek stanowi kompetencję właścicielską Skarbu Państwa uregulowaną w ustawie z 31 stycznia 1989 r. o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych oraz w ustawie z 1 grudnia 1995 r. - o wpłatach z zysku przez jednoosobowe spółki Skarbu Państwa. Stanowi to niejako dywidendę Skarbu Państwa jako wspólnika/właściciela przedsiębiorstwa.

Jak tłumaczy w rozmowie z nami Marcin Żuk, doradca podatkowy w kancelarii Gide Loyrette Nouel, kompetencja ta może być przez Skarb Państwa wykonywana, tj. wpłaty mogą być pobierane, ale istnieje również możliwość zaniechania przez Skarb Państwa poboru tych wpłat. Powodem zaniechania mogą być głównie względy ekonomiczne w postaci woli akumulacji kapitału inwestycyjnego w spółkach/ przedsiębiorstwach Skarbu Państwa lub też realizacja polityki restrukturyzacyjnej.

- Do wpłat z zysku stosuje się przepisy o zobowiązaniach podatkowych - podkreśla Marcin Żuk.

Dodaje, że z tego względu podstawą prawną zaniechania przez Skarb Państwa poboru wskazanych wpłat jest art. 22 par. 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.). Zgodnie z nim minister finansów może, w drodze rozporządzenia, w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników, zaniechać w całości lub w części poboru podatków, określając rodzaj podatku, okres, w którym następuje zaniechanie, i grupy podatników, których dotyczy zaniechanie.

Rozporządzenie ministra finansów z 8 listopada 2004 r. w sprawie częściowego zaniechania poboru wpłat z zysku od niektórych przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek Skarbu Państwa zawiera następujące ograniczenia zaniechania poboru wpłat z zysku:

ilościowe - zawężając je tylko do określonej ich części (zaniechanie poboru wpłat z zysku następuje w części przypadającej od przychodu stanowiącego równowartość umorzonych zobowiązań, o których mowa w ust. 1 rozporządzenia); oraz

jakościowe - zawężając je tylko do wpłat określonego rodzaju (ma zastosowanie do wpłat z zysku, co do których obowiązek ich dokonania powstał po zakończeniu postępowań restrukturyzacyjnych).