O opłacie zdecyduje prowadzenie sprzedaży

Opłatę targową pobiera się od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży na targowiskach. 19 czerwca 2011 r. wejdzie w życie nowelizacja ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, która zmienia definicję targowiska, dostosowując brzmienie przepisów w tym zakresie do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 grudnia 2009 roku.

Na skutek nowelizacji przepisy będą zawierały bardziej precyzyjne określenie targowiska, przez które powinno się rozumieć wszelkie miejsca, w których prowadzona jest sprzedaż. Obecnie przepis ten odwołuje się do handlu, przez co czasami może wywoływać rozbieżności interpretacyjne. Przepisy nadal będą też zawierały zastrzeżenie, zgodnie z którym opłacie targowej nie będzie podlegała sprzedaż dokonywana w budynkach lub ich częściach (czyli przede wszystkim w sklepach). Do wyjątków należały dotychczas targowiska pod dachem oraz hale używane do targów, aukcji i wystaw, gdzie opłatę też należało pobierać. Pojęcia te budziły jednak wiele wątpliwości i przepis w tym zakresie utraci moc (na podstawie wyroku TK) 19 czerwca. Nie wiadomo było bowiem, na jakich zasadach kwalifikować i odróżniać budynki zwolnione z opłaty od targowisk pod dachem czy hal, w których opłatę należało pobierać. Po zmianach nie będzie to już konieczne. Z punktu widzenia poboru opłaty targowej istotne będzie jedynie to, czy w danych miejscach prowadzona jest sprzedaż, oraz to, czy nie są one budynkami lub ich częściami.

Warto zauważyć, że w ostatecznej wersji nowelizacji nie znalazło się uprawnienie dla rady gminy do określania miejsc uznawanych za targowiska.

Opłata targowa w dalszym ciągu będzie pobierana niezależnie od należności przewidzianych w odrębnych przepisach za korzystanie z urządzeń targowych oraz za inne usługi świadczone przez prowadzącego targowisko. Wskazać należy, że opłata targowa nie jest podatkiem, gdyż ma charakter ekwiwalentny. Zasila ona budżet gminy w zamian za wyznaczenie miejsca na targowisko oraz możliwość prowadzenia tam sprzedaży. Przepisy wskazują jednak, że opłata targowa jest wymagalna także wówczas, gdy na sprzedającym ciążą inne zobowiązania z tytułu korzystania z urządzeń targowych, a także gdy zobowiązany jest on do zapłaty za inne usługi świadczone przez prowadzącego targowisko. W konsekwencji opłata dotyczy wyłącznie możliwości sprzedaży (prowadzenia handlu), a nie obejmuje odpłatności za inne świadczenia dokonywane na rzecz sprzedawcy.

Dla handlujących na targowiskach istotne jest również to, że w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych w dalszym ciągu będzie funkcjonowało zwolnienie regulowane w art. 16 tej ustawy. Przepis ten stanowi, że zwalnia się od opłaty targowej osoby i jednostki, które są podatnikami podatku od nieruchomości w związku z przedmiotami opodatkowania poło- żonymi na targowiskach.

Opłata targowa nie jest podatkiem, gdyż ma charakter ekwiwalentny

Art. 15 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 z późn. zm.).

Magdalena Majkowska

magdalena.majkowska@infor.pl