Opłata klimatyczna, czyli drogie świeże powietrze i widoki

Pan Arkadiusz był na kuracji w sanatorium w Busku. Mieszkał w pokoju wieloosobowym, bez wygód. Po prostu chciał zapłacić za pobyt jak najmniej - stawka wynosi wtedy 9 zł za dzień. - Jakież było moje zdumienie, gdy okazało się, że do tych 9 zł muszę dopłacić jeszcze 3 zł tytułem opłaty klimatycznej - opowiada nasz czytelnik. - Ktoś, kto płaci za dobę 100 zł, nawet tych trzech złotych nie odczuje, ale dla mnie cena pobytu wzrosła o jedną trzecią - pisze rozgoryczony pan Arkadiusz.

To prawda. Jeśli wybieramy się na kurację albo na wypoczynek do miejscowości uzdrowiskowej, albo po prostu turystycznej, do przewidywanej ceny noclegu musimy doliczyć jeszcze kilka złotych. Najczęściej dopłacamy je przy zameldowaniu w pensjonacie, hotelu czy sanatorium. Pod popularnym określeniem "opłata klimatyczna" kryć się mogą opłata miejscowa lub uzdrowiskowa.Pieniądze te pobierane są od przyjezdnych przebywających dłużej niż dobę w celach wypoczynkowych, zdrowotnych, szkoleniowych lub turystycznych, w miejscowościach mających wyjątkowe walory klimatyczne lub krajobrazowe.

Prawo do pobierania takich opłat ma w Polsce około czterystu gmin, a przywilej ten nadają im wojewodowie. Jest to rodzaj podatku za korzystanie z natury. Jego wysokość wyznaczają gminy, ale nie mają pełnej dowolności w tej sprawie. Ustalono górną granicę opłat. Podstawowa stawka w miejscowościach turystycznych wynosi w tym roku 2,08 zł dziennie, w miejscowościach na obszarach objętych ochroną uzdrowiskową - 2,96 zł dziennie, a w miejscowościach mających status uzdrowiska (taki status ma Busko) - 4,09 zł (w przyszłym roku będzie to odpowiednio: 2,17; 3,08; 4,26 zł). Jednak gminy nie wykorzystują limitu. Dla przykładu we Władysławowie zapłacimy 1,60 zł dziennie, w Mielnie i Zakopanem 1,70 zł, we wspomnianym Busku 3 zł, a w Polanicy Zdroju 3,5 zł. Wiele gmin daje zniżki młodzieży i emerytom.

Od tych opłat zwolnione są osoby przebywające w szpitalach (ale już nie w sanatoriach), osoby niewidome i ich przewodnicy, właściciele domów letniskowych (płacący podatek od nieruchomości) położonych w miejscowości, w której pobiera się opłatę, zorganizowane grupy dzieci i młodzieży szkolnej.

Anna Ochremiak

dgp@infor.pl

Podstawa prawna

Art. 17 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 ze zm.).

Obwieszczenie ministra finansów z dnia 19 października 2011 r. w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych w 2012 r. (M.P. nr 95, poz. 961). Obwieszczenie ministra finansów z dnia 2 sierpnia 2012 r. w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych w 2013 r. (M.P. poz. 587).