Nie można bezkarnie ignorować wniosków dowodowych

To menedżer, który chce się uwolnić od odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spółki, musi wykazać, że w odpowiednim czasie złożył wniosek o upadłość. Ale fiskus jako gospodarz postępowania nie może mu tego utrudniać i odmawiać przeprowadzenia dowodów - wynika z orzeczenia NSA.

Sprawa dotyczyła kobiety, która zasiadała w zarządzie spółki z o.o. Ponieważ firma miała kłopoty finansowe, w tym brakowało jej pieniędzy na zapłatę podatku akcyzowego, zarząd wystąpił o jej upadłość, do której ostatecznie doszło. Majątek spółki nie wystarczył jednak na uregulowanie zobowiązania wobec fiskusa. Ten zażądał pieniędzy od kobiety, bo uznał, że za późno złożyła wniosek o ogłoszenie upadłości.

W toku postępowania zainteresowana wielokrotnie składała wnioski dowodowe, których realizacja pozwoliłaby jej zdaniem wykazać, że we właściwym momencie wystąpiła o upadłość przedsiębiorstwa. Jednak zdaniem dyrektora izby celnej to nie wystarcza, bo zgodnie z art. 116 ordynacji podatkowej powinna wykazać (udowodnić), że tak było. - Podatnik nie może wymagać od organu, żeby ten zrobił to za niego - argumentował dyrektor. Na nic zdały się tłumaczenia zainteresowanej, że jej możliwości były ograniczone w związku z likwidacją i wykreśleniem spółki z KRS. I że w takiej sytuacji mogła ona tylko zwrócić się do urzędu o przeprowadzenie odpowiednich dowodów, na co ten nie przystał.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał rację skarżącej. Uznał, że wypełniła ona swoje obowiązki (składała wnioski dowodowe), ale organ podatkowy zaniedbał swoje. Ponieważ ignorował wnioski kobiety, materiał dowodowy jest niepełny i nie pozwala obarczyć jej odpowiedzialnością za zobowiązania spółki. NSA to potwierdził. Sędzia Mirosław Trzecki powiedział też, że nie może być tak, iż organ po prostu nie zgadza się z podatniczką, a jednocześnie nie jest w stanie podać daty, kiedy wniosek o upadłość powinien zostać złożony.

Patrycja Dudek

patrycja.dudek@infor.pl

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 5 września 2014 r., sygn. akt I GSK 509/13.

www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia