Podatek u źródła został objaśniony… po sześciu latach

Zakończyła się w ten sposób ponad sześcioletnia saga. Przypomnijmy, że 1 stycznia 2019 r. w życie miał wejść zmieniony mechanizm poboru podatku u źródła (pay and refund). Wszyscy płatnicy wypłacający zagranicznemu kontrahentowi więcej niż 2 mln zł należności opodatkowanych w Polsce u źródła (z tytułu usług niematerialnych, np. doradczych i prawnych, dywidend, odsetek czy należności licencyjnych) mieli potrącać daninę według wyższej stawki krajowej (zasadniczo 19 proc. lub 20 proc.). Dopiero potem, jeśli okazałoby się, że przysługują im preferencje podatkowe wynikające z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub unijnych dyrektyw, mogliby się starać o zwrot nadpłaconej daniny. Z preferencji podatkowych (zwolnienia lub niższej stawki daniny na podstawie międzynarodowej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania) mogliby korzystać płatnicy, którzy pozyskali opinię o stosowaniu preferencji lub złożyli oświadczenie o tym, że takie preferencje im przysługują.

Zmiany wzbudziły ogromne kontrowersje i dlatego resort finansów zawiesił ich stosowanie aż do 1 stycznia 2022 r. Jednocześnie w czerwcu 2019 r. wydał pierwszy projekt objaśnień w zakresie zasad poboru podatku u źródła. Na ten projekt, niemający formalnie mocy prawnej, zaczęły się powoływać organy podatkowe. 1 stycznia 2022 r., wraz z wejściem w życie nowelizacji określanej potocznie jako Polski Ład, mechanizm pay and refund ostatecznie wszedł w życie. Został jednak ograniczony do płatników wypłacających za granicę podmiotowi powiązanemu ponad 2 mln zł rocznie z tytułu dywidend, odsetek i należności licencyjnych.