Czy zasadnie jest żądanie uwierzytelnienia odpisu z KRS na każdej stronie dokumentu

adwokat w MDDP

@RY1@i02/2010/163/i02.2010.163.086.002b.001.jpg@RY2@

Fot. Archiwum

Rafał Mikulski, adwokat w MDDP

Poświadczenie powinno zawierać podpis doradcy podatkowego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie również godzinę dokonania czynności. Takim odrębnym przepisem jest np. art. 137 par. 3 Ordynacji podatkowej przewidujący, że doradca podatkowy może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.

W praktyce orzeczniczej ministra finansów prezentowane jest w ostatnim czasie stanowisko, że w świetle nowelizacji dołączane do akt sprawy dokumenty wykazujące umocowanie doradcy podatkowego powinny być poświadczane w ściśle określony sposób. Kopia pełnomocnictwa lub innego dokumentu wykazującego umocowanie wymaga potwierdzenia za zgodność z oryginałem. Należy przez to rozumieć kopię dokumentu zawierającą klauzulę "za zgodność z oryginałem" umieszczoną na każdej stronie dokumentu wraz z datą i czytelnym podpisem. Brak spełnienia tych wymogów skutkuje odmową uznania prawidłowości złożonego dokumentu, co w efekcie prowadzi do odmowy uznania działania strony przez pełnomocnika.

Wyłącznie dopuszczalny przez ministra sposób uwierzytelniania innych niż pełnomocnictwo dokumentów wykazujących umocowanie, w szczególności odpisu z rejestru przedsiębiorców KRS, budzi poważne wątpliwości. Po pierwsze - wymaganie, by uwierzytelnienie odbywało się przez umieszczenie klauzuli na każdej stronie odpisu z rejestru przedsiębiorców KRS, nie znajduje oparcia w przepisach prawa.

W szczególności taki standard nie wynika ze znowelizowanego art. 137 par. 3 Ordynacji podatkowej. W przepisie tym wskazuje się jedynie na uprawnienie organu podatkowego do żądania urzędowego poświadczenia podpisu strony i to "w razie wątpliwości".

Po drugie, również praktyka stosowana przez sądy administracyjne nie daje podstaw do takiej interpretacji. Przed wejściem w życie nowelizacji art. 41 ust. 3 ustawy o doradztwie podatkowym (podobnie art. 137 par. 3 Ordynacji podatkowej) przewidywał jedynie, że doradca podatkowy może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa. W orzecznictwie z tego okresu nie budziło jednak wątpliwości, że prawo doradcy podatkowego do uwierzytelniania odpisu udzielonego mu pełnomocnictwa daje mu także uprawnienie do uwierzytelniania odpisu z właściwego rejestru sądowego, jako elementu pełnomocnictwa procesowego. Nie formułowano przy tym jednak wymagania, by uwierzytelnienie było sporządzane na każdej stronie odpisu.

Uprawnienie do poświadczania kopii dokumentów wiąże się niewątpliwie ze statusem podmiotu poświadczającego jako przedstawiciela prawniczego zawodu zaufania publicznego (adwokat, doradca podatkowy, radca prawny). Formułowanie zaś dodatkowych wymagań, niewynikających z przepisu prawa, wobec złożonego dokumentu poświadczającego zgodność z oryginałem, wprost wspomniany stosunek zaufania podważa.

Normatywne rozszerzenie uprawnień doradcy podatkowego (podobnie adwokata i radcy prawnego) należy zatem uznać za potwierdzenie ukształtowanej wcześniej wykładni przepisów o pełnomocnictwie procesowym. Nie uległ zatem również rozszerzeniu wymóg co do sposobu uwierzytelniania odpisu z KRS jako jednego dokumentu.

Celem nowelizacji były racjonalizacja obowiązku przedkładania dokumentów do akt sprawy oraz konieczność odformalizowania poszczególnych postępowań. W efekcie nowelizacja miała zapobiegać bezpodstawnemu kwestionowaniu poświadczonych odpisów, obliczonemu tylko na przedłużanie postępowania. Stanowisko ministra zdaje się zaś wprost zaprzeczać założeniom ustawodawcy.

em