Ocena sytuacji podatnika musi być oparta na faktach i dokumentach

Ustawa o restrukturyzacji jest adresowana tylko do tych przedsiębiorców, którzy mimo trudnej sytuacji ekonomicznej mają perspektywy rozwoju i są w stanie określić działania, jakie powinny być realizowane w celu ustabilizowania kondycji finansowej i dalszego rozwoju, a także stwarzają warunki na wzrost zatrudnienia. Ocena sytuacji podatnika nie może być oparta na jego intencjach i zamierzeniach, ale na faktach.

W listopadzie 2002 r. podatnik złożył wniosek o restrukturyzację zaległości podatkowych w podatku dochodowym oraz w VAT. W uzasadnieniu wskazał, że jego sytuacja jest trudna, a powodów tego upatruje w recesji na rynku usług reklamowych i poligraficznych, tendencji zleceniodawców do wyeliminowania z rynku pośredników oraz na skutek uciążliwej kontroli inspektorów kontroli skarbowej. Podatnik podkreślił, że wydane przeciwko niemu decyzje podatkowe zostały przez niego zakwestionowane. Ponadto zakwalifikowanie do restrukturyzacji pozwoli normalnie funkcjonować. Podejmuje on bowiem działania na pozyskanie kontraktów z przemysłem farmaceutycznym oraz tekstylnym.

Początkowo organ podatkowy zawiesił postępowanie o restrukturyzację z uwagi na to, że część zaległości była sporna. Po rozstrzygnięciu spraw przez sąd administracyjny wnioskodawca przedstawił na piśmie aktualną informację o działalności firmy.

Organy podatkowe odmówiły objęcia restrukturyzacją zaległości podatkowych podatnika. Ostatecznie zaś postępowanie restrukturyzacyjne zostało umorzone. Organy podatkowe uznały, że zamierzone działania nie rokują powodzenia przeciwdziałania zjawiskom z art. 1 ust. 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz.U. nr 155, poz. 1287 z późn. zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę podatnika. Sąd zauważył, że przepisy ustawy o restrukturyzacji odnoszą się do takich przedsiębiorców, których sytuacja finansowa nie jest najlepsza. Wyrazem tego w szczególności ma być utrata zdolności konkurowania na rynku, wyrażającą się zwłaszcza w znacznym stopniu: zmniejszeniem obrotów, nadmierną zdolnością produkcyjną, wzrostem zapasów, spadkiem zyskowności lub ponoszeniem strat, jak również wzrostem zadłużenia i brakiem możliwości uzyskania bankowych kredytów, poręczeń lub gwarancji. Celem programu restrukturyzacyjnego ma być poprawa sytuacji finansowej przedsiębiorcy, stworzenie perspektyw jego rozwoju oraz tworzenie nowych miejsc pracy.

W ocenie sądu ponieważ celem restrukturyzacji jest poprawa sytuacji finansowej firm, dla zobrazowania aktualnej sytuacji, w jakiej się znajdują, bez wątpienia istnieje konieczność spojrzenia na dotychczasowe poczynania w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej. Sąd przypomniał, że celem restrukturyzacji jest udzieleniu ulgi w spłacie zaległości poprzez działania długofalowe, przy zachowaniu prowadzenia działalności gospodarczej przynajmniej przez czas założony przez ustawodawcę w ustawie restrukturyzacyjnej. Z tych względów, zdaniem WSA, konieczność poznania sytuacji ekonomicznej firmy skarżącego była niezbędna. Nie może o tym stanowić jedynie ocena zamierzeń i intencji podatnika. Tylko posiadana wiedza organu o określonej stabilizacji ekonomiczno-finansowej strony, wyniesiona z analizy zgromadzonych dowodów pozwala na podjęcie prognozy, czy cele restrukturyzacji w przypadku objęcia nią zostaną osiągnięte.

Opracowała Aleksandra Tarka