Jakie zasady przyjęliśmy przy ocenianiu skuteczności organów podatkowych

Przy ustalaniu skuteczności (nieomylności) pracy urzędów skarbowych wzięliśmy pod uwagę trzy kryteria:

● skuteczność wszczętych postępowań podatkowych - rubryka a,

● prawidłowość rozstrzygnięć naczelnika urzędu skarbowego - rubryka b,

● efektywność finansową prowadzonych postępowań - rubryka c.

Za skuteczne postępowania podatkowe uznaliśmy takie, które zakończyły się podjęciem decyzji podatkowej. Maksymalnie można było uzyskać 200 punktów. Tyle otrzymywał urząd skarbowy, który zakończył wszystkie wszczęte przez siebie postępowania. Im większy był procent umorzonych postępowań w stosunku do liczby wszystkich, które zostały wszczęte z urzędu, tym więcej punktów odejmowaliśmy.

Przy ocenie prawidłowości rozstrzygnięć naczelnika urzędu skarbowego braliśmy pod uwagę to, ile z nich uchylił dyrektor izby skarbowej. Jeśli ani jednego, urząd dostawał maksymalną liczbę punktów - 300. Od tej puli odejmowaliśmy punkty za uchylone rozstrzygnięcia. Czym większy był ich procent w stosunku do wszystkich wydanych przez danego naczelnika, tym więcej punktów tracił urząd.

Najmniejszą liczbę punktów - bo do kilkudziesięciu - można było uzyskać za efektywność finansową, czyli pieniądze, które urząd pozyskał. Tym razem nie odejmowaliśmy punktów od maksymalnej puli, ale przyznawaliśmy po jednym punkcie za każde 10 tys. zł korekty lub wpłaty wynikającej z działań urzędu w przeliczeniu na jednego pracownika (etat).

Z kolei przy ocenie skuteczności izb skarbowych decydowało jedno kryterium - prawidłowość wydanych przez te organy decyzji. Tutaj maksymalnie izby mogły dostać 400 punktów. Czym większy procent decyzji (spośród wydanych przez izbę) został uchylony przez sądy administracyjne, tym więcej punktów odejmowaliśmy.

Wszystkie wyniki zaokrąglaliśmy do jednego miejsca po przecinku.

Agnieszka Pokojska

agnieszka.pokojska@infor.pl