Samozatrudnienie schematem podatkowym

Przepisy o raportowaniu schematów podatkowych weszły w życie od 1 stycznia br. i są wymierzone przede wszystkim we wszelkiego rodzaju optymalizacje fis kalne. Ale nie tylko. Wiele ostatnio mówiło się także o zgłaszaniu rozmaitych, całkiem legalnych preferencji podatkowych, takich jak ulga badawczo-rozwojowa czy dopiero co wprowadzona ulga patentowa IP Box.

Gdy wydawało się, że sprawa ulg została już względnie wyjaśniona, pojawiła się kolejna wątpliwość: a co z zatrudnianiem na podstawie innej niż umowa o pracę?

Zdania na ten temat są podzielone. Część doradców twierdzi, że nie trzeba informować o tym fiskusa, bo samo zatrudnienie daje korzyść głównie w zakresie składek ZUS. Ale są i tacy, którzy uważają, że to także schemat podatkowy. Na dowód wskazują oficjalne objaśnienia ministra finansów z 31 stycznia 2019 r. Na stronie 72 minister wymienił właśnie, jako przykład, przejście na samozatrudnienie, mimo – jak zastrzegł – „faktycznego wykonywania pracy w stosunku podporządkowania”.

– Jeżeli ktoś jest „sztucznie” zatrudniany na zasadzie samozatrudnienia, to możemy mieć do czynienia ze schematem podatkowym – potwierdził w rozmowie z DGP Dominik Kaczmarski, dyrektor Departamentu Systemu Podatkowego w Ministerstwie Finansów.

Zastrzegł, że samozatrudnienie nie jest samo w sobie czymś nagannym. – Jest bardzo dużo sytuacji, w których będzie ono właściwą formą prawną zarobkowania, odpowiadającą temu, czym dana osoba rzeczywiście się zajmuje – wyjaśnił. Jako przykład wskazał freelancerów, czyli osoby wykonujące wolne zawody.

– Co innego jednak, gdy ktoś jest „sztucznie” zatrudniany na zasadzie samozatrudnienia, mimo braku niezależności i ryzyka gospodarczego, przy pełnym podporządkowaniu jednemu podmiotowi – zastrzega dyrektor Kaczmarski.

Zwraca uwagę na to, że w wielu przypadkach zatrudniający i zatrudniany dzielą się między sobą korzyścią podatkową z tego tytułu. ©℗ B2