Kolejne klauzule antyabuzywne w umowach międzynarodowych

@RY1@i02/2013/079/i02.2013.079.18300040b.802.jpg@RY2@

Dr Janusz Fiszer partner w PwC, docent Uniwersytetu Warszawskiego

Celem klauzul antyabuzywnych jest pozbawienie podatników korzyści wynikających z umów, jeżeli jedynym lub głównym celem transakcji lub struktur opartych na danej umowie jest uzyskanie korzyści podatkowych. Na przykład nowy protokół podpisany 29 stycznia 2013 r. do umowy Polska - Indie z 21 czerwca 1989 r. w dodanym art. 28a stanowi, że korzyści wynikające z umowy nie zostaną przyznane osobie (innej niż osoba fizyczna) mającej siedzibę w umawiającym się państwie - w związku z każdym porozumieniem lub transakcją zawartą przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w umawiającym się państwie, jeżeli głównym celem lub jednym z głównych celów utworzenia lub istnienia takiej osoby, porozumienia lub transakcji było uzyskanie korzyści przewidzianych przez tę umowę.

Klauzulę typu anti-avoidance zamieszczoną w art. 27 zawiera również umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania dochodu zawarta między Polską a Arabią Saudyjską. Została podpisana 22 lutego 2011 r., a weszła w życie 1 czerwca 2012 r., przy czym efektywne stosowanie jej postanowień ma miejsce od 1 stycznia 2013 r. Stanowi ona, że żadna z korzyści przewidzianych umową nie zostanie przyznana, jeżeli głównym lub jednym z głównych celów jakiejkolwiek osoby, do której odnosi się utworzenie lub nabycie udziałów (akcji), wierzytelności lub innych praw, z tytułu których powstaje dochód, było wyłącznie uzyskanie korzyści przewidzianych przez tę umowę.

Najbardziej rozbudowana klauzula antyabuzywna zawarta jest w art. 22 podpisanej 13 lutego 2013 r. nowej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania ze Stanami Zjednoczonymi, która docelowo ma zastąpić obecną umowę podatkową z 8 października 1974 r. Klauzula ta nie pozwala na wykorzystywanie postanowień umowy przez podmioty, które nie są w sensie ekonomicznym rezydentami podatkowymi jednego z obu państw - stron umowy.

Not. WOJ