Jak rozliczy się z urzędem skarbowym samozatrudniony pracujący za granicą

partner podatkowy w ATAC Audytorzy i Partnerzy

@RY1@i02/2010/099/i02.2010.099.086.0009.001.jpg@RY2@

Michał Zdyb, partner podatkowy w ATAC Audytorzy i Partnerzy

Osoba fizyczna może prowadzić działalność gospodarczą poza granicami Polski za pośrednictwem firmy zarejestrowanej w Polsce, a działająca za granicą bezpośrednio bądź za pośrednictwem zagranicznego zakładu. Możliwe jest również prowadzenie działalności gospodarczej za pośrednictwem firmy zarejestrowanej bezpośrednio za granicą.

Jeżeli działalność zagraniczna będzie prowadzona za pośrednictwem firmy zarejestrowanej w Polsce, to o tym, czy dochody pochodzące z tej działalności będą podlegać opodatkowaniu w Polsce czy też za granicą, będzie decydować to, czy działalność prowadzona za granicą prowadzi do powstania zakładu zagranicznego. Za zagraniczny zakład uznaje się:

1) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający miejsce zamieszkania na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,

2) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa przez podmiot mający miejsce zamieszkania na terytorium innego państwa,

3) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania na terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje,

- chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Polska, stanowi inaczej.

Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarte przez Polskę z reguły zawierają szerszą regulację dotyczącą kwestii powstania zakładu. W tych regulacjach wskazuje się m.in. na sytuacje, w których obecność polskiego przedsiębiorcy za granicą nie doprowadzi do powstania zakładu. Dotyczy to np. sytuacji, gdy polski przedsiębiorca utrzymuje zagraniczną placówkę wyłącznie w celu reklamy, dostarczania informacji, prowadzenia badań naukowych lub wykonywania podobnej działalności mającej charakter przygotowawczy lub pomocniczy dla przedsiębiorstwa.

Jeżeli działalność prowadzona za granicą przez przedsiębiorcę zarejestrowanego w Polsce doprowadzi do powstania zakładu tego przedsiębiorcy w państwie zagranicznym, w którym działalność jest prowadzona, wówczas zyski, które mogą być przypisane temu zakładowi, będą podlegały opodatkowaniu za granicą. Przy ustalaniu zysków zakładu przyjmuje się fikcyjną niezależność zakładu, tzn. przyjmuje się zyski, które zakład mógłby osiągnąć, gdyby prowadził działalność niezależnie od przedsiębiorstwa, którego jest zakładem.

W większości państw nie przewiduje się specjalnych obostrzeń dla osób zagranicznych, które chcą zarejestrować oraz prowadzić działalność w tym państwie. Prowadzenie takiej działalności będzie najczęściej wiązać się z koniecznością dokonywania rozliczeń podatkowych z zagranicznym fiskusem.

Bez względu na to, czy działalność za granicą będzie prowadzona przez zakład firmy polskiej czy też przez tam zarejestrowaną firmę, należy pamiętać, że osoby fizyczne, które mają miejsce zamieszkania w Polsce (polscy rezydenci), podlegają opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów, również tych osiągniętych za granicą. Zasadę tę stosuje się jednak z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska. Możliwa jest również sytuacja, w której na skutek rozpoczęcia prowadzenia działalności za granicą za pośrednictwem zarejestrowanej zagranicznej firmy dojdzie do zmiany miejsca zamieszkania dla celów podatkowych obywatela polskiego.

(EM)

Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).