Czy trzeba się zgłosić do urzędu skarbowego

Przepisy różnych krajów nakładają nieograniczony obowiązek podatkowy oparty na osobistych więzach podatnika z danym państwem (państwo miejsca zamieszkania lub siedziby).

Polskie przepisy opierają nieograniczony obowiązek podatkowy na zasadzie rezydencji na podstawie miejsca zamieszkania w Polsce. Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski uważa się osobę fizyczną, która spełnia jedno z kryteriów: ma na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych lub przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Może się jednak okazać, że subiektywne przekonanie podatnika, iż "wyjechał" z Polski na 7 lat, nie koresponduje z jego statusem dla celów podatkowych, który ustalany jest w oparciu o wskazane kryteria. Jeśli okaże się, że podatnik rzeczywiście nie miał w ostatnich latach rezydencji podatkowej, a teraz będzie przebywał stale w Polsce lub będzie miał tu centrum interesów życiowych, to od momentu jego powrotu powstaje dla niego obowiązek rozliczania polskiego podatku dochodowego od wszystkich osiąganych przez niego dochodów - niezależnie od źródeł ich położenia.

W kwestii zarejestrowania się w polskim urzędzie skarbowym wskazać trzeba, że jest to konieczne od momentu, gdy podatnik staje się polskim rezydentem podatkowym. Istnieje jednak prawdopodobieństwo, że podatnik nigdy nie zgłosił urzędowi skarbowemu swojego wyjazdu z Polski (praktyka pokazuje, że jest to częste zaniechanie). W takim przypadku podatnik, wyjaśniając urzędowi, dlaczego nie rozliczał tu podatku przez ostatnie lata, powinien posłużyć się certyfikatem rezydencji wydanym przez państwo, w którym dotychczas rozliczał podatek od całości swoich dochodów.

Art. 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).