Czy do amortyzacji trzeba stosować jednakowe stawki

ekspert w FPA Group

Należy zacząć od prawidłowego ustalenia wartości początkowej samochodu. Przy kupnie za wartość początkową uważa się cenę nabycia powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania samochodu do używania, np. koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek i prowizji.

Podstawowa stawka amortyzacji dla samochodów osobowych wynosi 20 proc. Oznacza to, że samochód najczęściej będzie amortyzowany przez pięć lat. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT) przewiduje dla środków transportu używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych albo wymagających szczególnej sprawności technicznej możliwość zastosowania współczynnika zwiększającego, nie wyższego niż 1,4 - wówczas stawka roczna amortyzacji wyniosłaby 28 proc. Najszybciej jednak amortyzacja samochodu używanego przebiegnie w przypadku samodzielnego ustalenia stawki amortyzacji.

Podatnicy mogą bowiem indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika. Dla samochodu osobowego okres amortyzacji nie może być krótszy niż 30 miesięcy (2,5 roku), co odpowiada stawce amortyzacji w wysokości 40 proc. rocznie.

Samochód będzie uznany za używany, jeżeli podatnik udowodni, że przed jego nabyciem był wykorzystywany co najmniej przez okres 6 miesięcy.

Należy pamiętać o ograniczeniach dotyczących limitu wysokości odpisów amortyzacyjnych zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów przy amortyzowaniu samochodów osobowych. Nie uważa się bowiem za koszt podatkowy odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego dokonywanych według zasad określonych w art. 22a - 22o ustawy o PIT w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość 20 000 euro przeliczonej na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez NBP z dnia przekazania samochodu do używania.

oprac. SF

Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).