Przedsiębiorca sam nie może wycenić odkupionego auta

Cena nabycia uważana jest za wartość początkową środków trwałych, wówczas gdy zostały one nabyte w drodze kupna. Ceną nabycia jest kwota należna zbywcy, powiększona o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem określonych przypadków. Chodzi tu o takie przypadki, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony, albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Takie zasady wynikają z przepisów ustawy o PIT, które dotyczą amortyzacji.

Jeżeli nie można ustalić ceny środków trwałych lub ich części nabytych przed dniem założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu, wartość początkową tych środków przyjmuje się wówczas w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika, z uwzględnieniem cen rynkowych środków trwałych tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu oraz stanu i stopnia ich zużycia.

Możliwe jest ustalenie tej wartości na podstawie wyceny dokonanej przez podatnika, ale tylko w przypadku gdy nie można ustalić jego ceny nabycia. Jeśli zatem używany samochód osobowy nabyty został za określoną na fakturze cenę, nie mamy do czynienia z sytuacją, w której ustalenie ceny nabycia środka trwałego nie jest możliwe, gdyż cena zakupu jest wartością znaną. Wartość początkową ustala się na podstawie ceny nabycia.

Krystyna Górczak

gp@infor.pl