Można uwzględnić koszty rzeczywiste

● Koszty rzeczywiste trzeba udokumentować imiennymi biletami okresowymi

● 50-proc. koszty uwzględnia pracownik, którzy przeniósł na pracodawcę prawa autorskie

Pracownikowi zasadniczo przysługują zryczałtowane, określone kwotowo koszty uzyskania przychodów. Podatnikowi pod pewnymi warunkami przysługują jednak tzw. koszty rzeczywiste. Z kolei pracownicy przenoszący na swoich pracodawców prawa autorskie do wykonanej pracy mają prawo do 50-proc. kosztów uzyskania przychodów.

Podatnik dojeżdżający do pracy może uwzględnić w rocznym zeznaniu podatkowym koszty uzyskania przychodów w wysokości rzeczywiście poniesionych wydatków na konieczne przejazdy. Uprawnienie to dotyczy tylko tych sytuacji, w których określone w ustawie o PIT roczne koszty uzyskania przychodów są niższe od wydatków na dojazd do zakładu lub zakładów pracy środkami transportu autobusowego, kolejowego, promowego lub komunikacji miejskiej. W przeciwnym wypadku pracownikowi należą się koszty zryczałtowane w podwyższonej wysokości.

Podatnik może przyjąć w rocznym zeznaniu podatkowym koszty rzeczywiste, pod warunkiem że są one udokumentowane wyłącznie imiennymi biletami okresowymi. Oznacza to, że bilety jednorazowe czy na okaziciela nie pozwolą na uwzględnienie kosztów rzeczywistych w PIT, gdyż nie będą wystarczającym dowodem na to, że konkretny podatnik ponosił wyższe wydatki na dojazdy do pracy.

Pracownik, który w ramach stosunku pracy rozporządza swoim prawem autorskim na rzecz pracodawcy, ma prawo do 50-proc. kosztów uzyskania przychodów. Podkreślić należy, że prawo do zastosowania kosztów w takiej wysokości wobec przychodu osiągniętego przez pracownika przysługuje, jeżeli pracodawca nabył w ramach stosunku pracy prawa autorskie do wykonanego przez pracownika utworu.

Koszty 50-proc. oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone w danym miesiącu przez pracodawcę ze środków podatnika składki na ubezpieczenia społeczne. Pamiętać należy, że koszty te mogą być zastosowane tylko do tej części uzyskanego przez pracownika przychodu, który korzysta z praw autorskich. Jeżeli zatem na przykład wynagrodzenie ze stosunku pracy, które pracownik uzyskiwał w trakcie roku, przysługiwało również z tytułu pracy nietwórczej, czyli z wykonywania obowiązków pracowniczych niezwiązanych z tworzeniem utworu, to do tej części wynagrodzenia nie będą miały zastosowania 50-proc. koszty. Gdyby w takiej sytuacji pracownik uwzględnił w zeznaniu podatkowym koszty w takiej wysokości do całości przychodów ze stosunku pracy, mogłoby to zostać zakwestionowane przez urząd skarbowy.

Podatnik będzie miał prawo do uwzględnia w rocznym zeznaniu podatkowym 50-proc. kosztów uzyskania przychodów. Podatnik stworzył w ramach umowy o pracę wzór graficzny, przenosząc jednocześnie prawa autorskie na swojego pracodawcę. Oznacza to, że do uzyskanych przychodów z pracy, w stosunku do których pracownik korzystał z praw autorskich, mają zastosowanie koszty uzyskania przychodów w wysokości 50 proc. Warto podkreślić, że błędem pracodawcy było nieuwzględnienie podatnikowi kosztów w takiej wysokości.

Wysokość wydatków na dojazdy do pracy przewyższa wysokość zryczałtowanych kosztów, które w rozliczeniu za 2008 r. w przypadku zatrudnienia u jednego pracodawcy wynoszą 1668,72 zł. Podatnikowi przysługuje zatem prawo do odliczenia rzeczywistych kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem że może je udokumentować imiennymi biletami okresowymi. Podatnik musi pamiętać o gromadzeniu i przechowywaniu wszystkich biletów okresowych, ponieważ to one stanowią dowód poniesienia wydatków na przejazdy. Ich posiadanie jest warunkiem niezbędnym do skorzystania z możliwości zwiększenia kwoty kosztów zryczałtowanych do kwoty, którą podatnik w rzeczywistości przeznaczył na bilety.