Abonament medyczny jest przychodem w momencie jego opłacenia

Jeżeli pracodawca na rzecz pracownika wykupuje abonament medyczny o określonej wartości, to stanowi ona przychód pracownika ze stosunku pracy.

Spółka jest pracodawcą i płatnikiem PIT na podstawie art. 31 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010, nr 51, poz. 307 z późn. zm.). Wnioskodawca planuje zawrzeć umowę z placówką medyczną na zakup dodatkowego pakietu usług na rzecz pracowników, z którego będzie mógł korzystać każdy pracownik, który wyrazi taką wolę. Spółka podkreśliła, że usługi medyczne objęte prawem do pakietu nie są świadczeniami, do których sfinansowania jest zobowiązana jako pracodawca na podstawie przepisów prawa pracy. Odpłatność za usługi medyczne świadczone w ramach dodatkowego pakietu medycznego ponosiłby jednak pracodawca, bez względu na to, czy pracownik korzystałby w danym miesiącu ze świadczeń czy nie. Będzie to stała miesięczna opłata abonamentowa za jednego pracownika objętego pakietem. Spółka zapytała, czy w takiej sytuacji jako płatnik ma obowiązek pobierać zaliczkę na PIT.

Organ podatkowy uznał, że w przypadku zakupu przez pracodawcę usług medycznych uprawniających pracowników do korzystania z dobrowolnych świadczeń medycznych ich wartość stanowi przychód ze stosunku pracy. Wartość świadczenia medycznego opłaconego za pracownika pracodawca powinien doliczyć do wynagrodzenia wypłaconego w danym miesiącu i od łącznej wartości obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy. Fiskus podkreślił, że o powstaniu przychodu ze stosunku pracy nie przesądza fakt skorzystania pracownika z konkretnej usługi medycznej.

Spółka zaskarżyła interpretację, ale WSA we Wrocławiu oddalił jej skargę. Zdaniem sądu organ podatkowy prawidłowo uznał, że w przypadku wykupienia przez spółkę na rzecz jej pracowników abonamentów medycznych będą one stanowiły świadczenia nieodpłatne, wymienione w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.

Sąd wyjaśnił, że świadczeniem nieodpłatnym w rozumieniu ustawy o PIT jest przesunięcie majątkowe stanowiące przysporzenie po stronie przyjmującego świadczenie pracownika kosztem majątku pracodawcy. Innymi słowy, pracownik otrzymujący takie świadczenie uzyskuje korzyść majątkową z uwagi na fakt zatrudnienia u konkretnego pracodawcy, nie ponosząc żadnego świadczenia ekwiwalentnego do uzyskanego świadczenia nieodpłatnego. Z powyższego wynika, że przychodem pracownika będzie świadczenie rzeczywiście poniesione przez pracodawcę na jego rzecz. Są to takie przysporzenia, które spowodowały ubytek w majątku pracodawcy czy też zostały dokonane kosztem jego majątku.

W ocenie sądu pracownicy, na rzecz których spółka wykupi abonament, uzyskają korzyść majątkową, ponieważ nie ponosząc wydatków, będą mogli korzystać z usług, które placówka medyczna świadczy odpłatnie. Zdaniem WSA dla uzyskania przez konkretnego pracownika nieodpłatnego przychodu nie ma znaczenia okoliczność, czy faktycznie skorzystał on z usług medycznych opłaconych abonamentem. To abonament bowiem i stworzona przez jego opłacenie możliwość korzystania z usług medycznych, a nie opłata za konkretną usługę medyczną, jest świadczeniem, jakie uzyska pracownik. Pracownicy uzyskają świadczenie nieodpłatne z chwilą, gdy poprzez zapłatę przez skarżącą abonamentu nabędą prawa do korzystania ze świadczeń medycznych.

opracowała Aleksandra Tarka