Kiedy pracownik może złożyć PIT za pośrednictwem pracodawcy

Pracownik, który w 2010 roku uzyskiwał przychody z jednego źródła, może się rozliczyć z fiskusem za pośrednictwem swojego zakładu pracy. Podatnicy, którzy wybrali ten sposób wypełnienia PIT, musieli przed 10 stycznia następnego roku podatkowego, za który dokonywane jest rozliczenie, wypełnić PIT-12. Jest to oświadczenie dla celów dokonania rozliczenia rocznego podatku dochodowego od dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatku.

Podatnicy, którzy w danym roku podatkowym byli zatrudnieni na umowę o pracę, otrzymywali emerytury lub renty z zagranicy za pośrednictwem płatnika, byli tymczasowo aresztowani lub skazani, otrzymywali świadczenia integracyjne lub stypendia, byli członkami rolniczych spółdzielni produkcyjnych oraz innych spółdzielni zajmujących się produkcją rolną, mogą skorzystać z możliwości rozliczenia dochodów rocznych za pośrednictwem płatnika.

W wypełnianym PIT-12 poza danymi identyfikacyjnymi podatnik musi oświadczyć, że:

● poza dochodami uzyskanymi od tego płatnika nie uzyskał innych dochodów (z wyjątkiem dochodów ze sprzedaży nieruchomości, innych opodatkowanych stawką zryczałtowaną czy dochodów rozliczanych na PIT-38);

● nie korzysta z odliczeń, z wyjątkiem odliczenia składek ZUS, zwrotu nienależnie pobranych świadczeń;

● nie korzysta z możliwości wspólnego opodatkowania małżonków lub jako osoba samotnie wychowująca dziecko;

● nie ma obowiązku doliczenia kwot uprzednio odliczonych, z wyjątkiem zwrotu składki na ubezpieczenie zdrowotne zwróconej przez tego płatnika.

Jeśli podatnik złoży nieprawdziwe oświadczenie - tak jak w naszym przykładzie - podlega odpowiedzialności na podstawie kodeksu karnego skarbowego za podanie danych niezgodnych z rzeczywistością, przez co uszczupla podatek.

W naszym przypadku podatnik mimo wypełnienia przez płatnika PIT-40 powinien samodzielnie wypełnić roczny PIT, który zastąpi rozliczenie płatnika. W indywidualnym zeznaniu podatnik musi uwzględnić wszystkie uzyskane w 2010 roku przychody.

Pracodawca, który otrzymał od pracownika PIT-12, będzie musiał wypełnić PIT-40. Roczne obliczenie podatku na druku PIT-40 musi być przygotowane przez pracodawcę do końca lutego roku następującego po roku podatkowym i w tym samym terminie przekazany pracownikowi i właściwemu dla niego urzędowi skarbowemu. W 2011 roku 28 lutego to poniedziałek. Tego dnia najpóźniej płatnik musi wypełnić i wysłać PIT-40.

Gdy podatnik zmienił miejsce zamieszkania w trakcie roku podatkowego, płatnik jest zobowiązany przesłać deklarację do organu podatkowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika w ostatnim dniu roku podatkowego.

Mimo że rozliczenia rocznego na PIT-40 dokonuje płatnik, podatnik nie zwalnia się z odpowiedzialności za prawidłowe rozliczenie z fiskusem. Oświadczenie PIT-12 jest traktowane na równi z zeznaniem i przez jego złożenie pracownik sam deklaruje, po analizie swojej sytuacji podatkowej, że spełnia warunki do takiej formy rozliczenia podatku.

W PIT-40 pracodawca uwzględni koszty uzyskania przychodów. Przy dokonywaniu rocznego obliczenia podatku płatnik:

1) uwzględnia koszty za dojazdy pracownika w wysokości faktycznie poniesionych,

2) odlicza od dochodu pobrane w ciągu roku składki na ubezpieczenia społeczne,

3) na wniosek podatnika odlicza od dochodu:

- zwrócone płatnikowi świadczenia, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy - jeżeli nie zostały one potrącone od dochodu przy poborze zaliczek,

4) odlicza od podatku kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, pobranej w roku podatkowym ze środków podatnika,

5) dolicza do podatku obliczonego zgodnie ze skalą PIT otrzymany za jego pośrednictwem zwrot uprzednio zapłaconej i odliczonej składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Podatek wynikający z obliczenia rocznego przez płatnika jest podatkiem dochodowym należnym od podatnika za dany rok, chyba że naczelnik urzędu skarbowego wyda decyzję określającą inną wysokość zobowiązania w podatku dochodowym.

Może się okazać, że po wypełnieniu PIT-40 wyjdzie dopłata lub nadpłata podatku za 2010 rok. Przepisy ustawy o PIT wskazują, jak należy zachować się w tej sytuacji.

Różnicę między podatkiem wynikającym z rocznego obliczenia a sumą zaliczek pobranych za miesiące od stycznia do grudnia pobiera się z dochodu za marzec roku następnego. Różnicę tę, na wniosek podatnika, pobiera się z dochodu za kwiecień roku następnego. W razie gdy stosunek uzasadniający pobór zaliczek ustał w styczniu lub w lutym, różnicę pobiera się z dochodu za miesiąc, za który pobrana została ostatnia zaliczka. Pobraną różnicę płatnicy wpłacają na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje właściwy dla płatnika naczelnik urzędu skarbowego, łącznie z zaliczkami za te miesiące. Jeżeli z obliczenia rocznego wynika nadpłata, zalicza się ją na poczet zaliczki należnej za marzec, a jeżeli po pobraniu tej zaliczki pozostaje nadpłata, płatnik zwraca ją podatnikowi w gotówce. Zwrócone nadpłaty w gotówce płatnik potrąca z kwot pobranych zaliczek przekazywanych urzędom skarbowym, wykazując je w deklaracji.

Tak. Podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych, którym płatnik na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych:

1) pobiera zaliczki miesięczne, dokonując zmniejszenia kwot pobieranych zaliczek, lub

2) dokonuje rocznego rozliczenia podatku, a nie dokonywał zmniejszenia kwot zaliczek, lub

3) pobiera zaliczkę wyłącznie od dochodu z tytułu umowy o dzieło lub umowy-zlecenia

- dokonują zgłoszenia identyfikacyjnego za pośrednictwem tego płatnika.

Płatnicy zobowiązani są do zaopatrzenia się w formularze zgłoszeń w urzędzie skarbowym właściwym ze względu na ich siedzibę.

Płatnik dostarcza podatnikowi formularz zgłoszenia identyfikacyjnego w terminie siedmiu dni od dnia potrącenia pierwszej zaliczki na podatek dochodowy lub od dnia złożenia oświadczenia w sprawie rozliczenia rocznego.

Podatnik składa płatnikowi zgłoszenie identyfikacyjne w terminie 14 dni od dnia otrzymania formularza zgłoszenia.

Płatnik zobowiązany jest przekazać, w tym za pośrednictwem placówki pocztowej operatora publicznego, zgłoszenie identyfikacyjne naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu dla podatnika w terminie 14 dni od dnia złożenia formularza zgłoszenia przez podatnika.

Jeszcze w rozliczeniu PIT za 2008 rok płatnik przy wypełnianiu PIT-40 uwzględniał ulgę prorodzinną przysługującą podatnikowi. Niestety od rozliczenia za 2009 rok - tak samo jest przy PIT za 2010 rok - już takiej możliwości nie ma. Płatnik w PIT-40 nie uwzględni też żadnych innych ulg.

Ponadto podatnik, który zdecyduje się na rozliczenie za pośrednictwem płatnika, musi wiedzieć, że w PIT-40 płatnik nie ma możliwości wskazania za podatnika jednej organizacji pożytku publicznego, dla której podatnik mógłby przekazać 1 proc. swojego podatku.

Podatnik, który chciałby wesprzeć częścią swojego podatku organizację pożytku publicznego, musi zeznanie roczne złożyć indywidualnie. Takie stanowisko prezentuje Ministerstwo Finansów. Innego zdania są sądy administracyjne. Jak informowaliśmy w "DGP" z 14 stycznia 2011 r. według WSA w Warszawie, pracodawca, który rozlicza pracownika na druku PIT-40, może przekazać 1 proc. dla organizacji pożytku publicznego, którą wybierze podatnik (sygn. akt III SA/Wa 1902/10).

Trzeba też wiedzieć, że wypełnienie PIT-40 przez pracodawcę nie zamyka podatnikowi drogi do samodzielnego rozliczenia z fiskusem. Jeśli podatnik mimo wypełnienia PIT-40 przez płatnika będzie chciał sam złożyć zeznanie, bo. np. będzie chciał uwzględnić w nim ulgę podatkową lub przekazać 1 proc. podatku, będzie mógł do 2 maja 2011 r. (30 kwietnia w tym roku to sobota) złożyć indywidualną deklarację podatkową. Wtedy deklaracja podatnika zastąpi rozliczenie płatnika PIT-40.

Ministerstwo Finansów potwierdziło "DGP": ostatnim dniem na złożenie PIT-12 jest 10 stycznia. Jeśli pracodawca otrzymał od pracownika oświadczenie PIT-12, będzie musiał wypełnić za niego PIT-40. Formularz ten zostanie przesłany do podatnika i właściwego dla niego urzędu skarbowego

Ewa Kondreak

gp@infor.pl

Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).