Wystarczy meldunek żony

Organ interpretacyjny nie zgodził się z tym stanowiskiem. Uznał, że wymóg spełnienia warunku zameldowania przy zwolnieniu odnosi się do każdego z małżonków z osobna. Podatnik zaskarżył niekorzystną dla siebie interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.

W ocenie sądu literalna wykładnia przepisów nie wskazuje na to, aby zastosowanie zwolnienia było uzależnione od spełnienia przez każdego z małżonków warunków do skorzystania z ulgi meldunkowej.

Sąd zauważył, że zwolnienie ma charakter przedmiotowy, a więc dotyczy przychodów ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych. Ponadto ponieważ zgodnie z wolą ustawodawcy zwolnienie ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków, to zdaniem WSA obejmuje ono całość przychodów ze zbycia nieruchomości (praw majątkowych) w przypadku spełnienia warunków zwolnienia przez co najmniej jednego z małżonków. Wtedy zwolnienie podatkowe będzie miało zastosowanie łącznie do obojga małżonków.

Dodatkowo sąd podkreślił, że kolejnym warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest złożenie przez niego we właściwym urzędzie skarbowym oświadczenia o spełnieniu warunków. Lokal został zbyty 19 marca 2009 r. Dlatego termin do złożenia oświadczenia upływa 30 kwietnia 2011r., czyli w ostatnim dniu terminu do złożenia zeznania podatkowego za rok 2010.

I SA/Rz 753/10

Aleksandra Tarka

aleksandra.tarka@infor.pl

@RY1@i02/2011/019/i02.2011.019.183.015b.001.jpg@RY2@

Mirosław Siwiński | doradca podatkowy z Kancelarii Prawnej Witold Modzelewski

Ze stanowiskiem WSA w Rzeszowie należy się zgodzić. Sąd bowiem słusznie zauważył, iż zwolnienie w postaci ulgi meldunkowej miało charakter przedmiotowy, a nie podmiotowy. Dotyczyło ono zatem podmiotów opodatkowanych z tytułu osiągnięcia przychodu ze sprzedaży nieruchomości. Zwolnienia powinny zostać czytane ściśle, a zatem jeżeli nie było wyłącznie dla opodatkowanych łącznie małżonków, to słusznie WSA sprzeciwił się wprowadzaniu takich pozaprawnych warunków przez organ wydający interpretację. Wyrok ten jest wyrazem zauważalnego ostatnio odchodzenia od profiskalnej linii orzecznictwa wbrew treści przepisów, choć pogląd w nim wyrażony wydaje się niezgodny ze stanowiskiem NSA zawartym w wyroku z 21 grudnia 2005 r., sygn. II FSK 120/05 - który jednak wyrażony został w przedmiocie innego zwolnienia.