Jak wycenić wyroby w magazynie

Anna Matysik

menedżer działu księgowości Grupy Gumułka - Kancelarii Prawa Finansowego

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości wyroby gotowe zaliczane są do rzeczowych aktywów obrotowych, które na dzień bilansowy należy poddać wycenie. Wyceny dokonuje się według cen nabycia lub kosztów wytworzenia nie wyższych od cen ich sprzedaży netto na ten dzień (art. 28 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości). Jednostka we własnym zakresie określa, czy wobec posiadanych wyrobów gotowych zachodzą przesłanki, że mogły one utracić w części lub całości wartość użytkową lub handlową (art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o rachunkowości).

Utrata wartości może być spowodowana zarówno czynnikami zewnętrznymi, jak i wewnętrznymi. Najczęściej są to:

●  zepsucie, uszkodzenie, zagrożenie upływu terminu ważności,

● zmiany w upodobaniach klientów, zakończenie sezonu,

●  zbyt wysokie w porównaniu z aktualnymi cenami rynkowymi koszty wytworzenia produktów.

W przypadku gdy jednostka ustali, że wystąpiły przesłanki utraty wartości wyrobów gotowych, powinna dokonać wyceny na dzień bilansowy poprzez porównanie figurujących w księgach cen nabycia lub kosztów wytworzenia z wcześniej ustalonymi cenami sprzedaży netto. Uzyskane w ten sposób kwoty stanowią wartość odpisów aktualizujących wartość rzeczowych składników aktywów obrotowych zaliczanych do pozostałych kosztów operacyjnych oraz odnoszonych, odrębnie na konto odchyleń od cen ewidencyjnych wyrobów gotowych.

Dodatkowo należy pamiętać, że prawo bilansowe nakłada na jednostki obowiązek przeprowadzania na koniec roku inwentaryzacji rzeczowych składników aktywów obrotowych, o czym stanowi art. 26 ust. 1 ustawy o rachunkowości.

(AP)

Podstawa prawna

Art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223).