Jak ustalić koszt wytworzenia

księgowy w Auxilium

W literaturze przedmiotu wyróżnia się kilka sposobów kalkulacji kosztów wytworzenia produktów. W zależności od rodzajów działalności można stosować różne ich warianty. Powszechnie stosowaną metodą rozliczania kosztów jest kalkulacja doliczeniowa. Podstawą tej kalkulacji jest podział kosztów na bezpośrednie i pośrednie. Koszty bezpośrednie, takie jak materiały, płace i inne koszty bezpośrednie, są ujmowane na podstawie dokumentów źródłowych w układzie analitycznym, a następnie odnoszone są do konkretnych wyrobów. Natomiast koszty pośrednie są doliczane na poszczególne produkty za pomocą tzw. kluczy doliczeniowych. Kluczami doliczeniowymi mogą być takie wielkości, które wyrażają proporcjonalną zależność zachodzącą między wytwarzanymi produktami a kosztami pośrednimi. Jednym z takich kluczy doliczeniowych mogą być wynagrodzenia bezpośrednie. Klucz ten stosowany jest najczęściej do rozliczania kosztów wydziałowych i poszczególnych ich elementów. Często dla obliczenia kosztów pośrednich stosowane są także inne klucze doliczeniowe, np. materiały bezpośrednie, suma kosztów bezpośrednich produktu czy też wielkości wyrażone ilościowo, np. liczba maszynogodzin. Istotne jest, aby klucz oddawał związek przyczynowo-skutkowy między przedmiotem kalkulacji a doliczonym kosztem pośrednim.

Relację kosztów pośrednich do wielkości wybranej jako podstawa ich rozliczania wyraża poniży wzór:

Narzut procentowy kosztów pośrednich = (suma kosztów pośrednich w okresie x 100 proc.)/ łączna kwota kosztów stanowiących podstawę rozliczania.

(AP)

Ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 153, poz. 1223 z późn. zm.).