Jak w księgach rachunkowych ewidencjonować opłaty bankowe

Andrzej Dygut

menedżer w Dziale Usług Księgowych Mazars

Sposób zaksięgowania opłat bankowych nie wynika wprost z przepisów, wynika on bardziej z praktyki zawodowej oraz licznych publikacji odnośnie do wzorcowego zakładowego planu kont. Należy jednak zaznaczyć, że zgodnie z art. 10 ustawy o rachunkowości jednostka powinna sporządzić dokumentację polityki rachunkowości obejmującą między innymi wykaz kont księgi głównej, przyjęte zasady klasyfikacji zdarzeń oraz zasady prowadzenia kont pomocniczych (ewidencji analitycznej) oraz ich powiązania z kontami księgi głównej.

Jednostki często w ramach dokumentacji zakładowego planu kont zawierają tzw. instrukcję kosztów, obejmującą zasady ewidencji kosztów, które mogą uwzględniać także zasady księgowania usług bankowych. Ujęcie usług bankowych na odpowiednich kontach kosztów rodzajowych wynika zwykle z ogólnie przyjętych definicji zawartych we wzorcowych planach kont.

Zgodnie z definicjami na kontach usług obcych (konto syntetyczne 420) księguje się usługi obce nabyte na potrzeby zwykłej działalności operacyjnej jednostki, a konto podatki i opłaty (konto syntetyczne 450) służy do ewidencji podatków i opłat o charakterze cywilnoprawnym obciążających koszty zwykłej działalności. W myśl tych zasad opłaty bankowe jako usługi obce nabyte na potrzeby zwykłej działalności operacyjnej jednostki i jednocześnie niebędące opłatami o charakterze cywilnoprawnym powinny być zaksięgowane na koncie usług obcych.

(AP)

Podstawa prawna

Art. 10 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 z późn. zm.).