W jakim momencie zaksięgować podwyższenie wartości

Aby uznać dany składnik majątku za środek trwały i przyjąć go do używania, powinien on spełniać warunki określone w art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy o rachunkowości. Zgodnie z definicją zawartą w tym artykule, przez środki trwałe rozumie się rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki.

Przede wszystkim, aby móc amortyzować środek trwały, musi on być kompletny i zdatny do użytku w momencie przekazania go do użytkowania.

Ustawodawca nie określił, kiedy budynek czy budowla są kompletne i zdatne do użytkowania.

W praktyce oznacza to, że warunki te spełnia składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie niezbędne elementy pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, sprawny technicznie, a w przypadku obiektów budowlanych, zgodnie z ustawą - Prawo budowlane musi posiadać pozwolenie na użytkowanie. W przypadku gdy na rozbudowę tej hali było wymagane pozwolenie na budowę zgodnie z ustawą - Prawo budowlane, także przed przystąpieniem do użytkowania należy uzyskać pozwolenie na użytkowanie, którego uzyskanie wymaga przedstawienia także odbioru technicznego.

Zakładamy, że nie jest możliwe rozpoczęcie eksploatacji obiektu bez jego wcześniejszego odbioru technicznego ze względu na bezpieczeństwo osób w nim pracujących i obowiązujące przepisy prawa.

Jednakże podkreślamy, że przepisy rachunkowe warunkują rozpoczęcie amortyzacji środka trwałego od tego, czy został on oddany do użytkowania jako w pełni sprawny i zdatny do użytku.

AP

Ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 z późn. zm.).