Jak w sprawozdaniu wykazać niedobory i szkody ujawnione w inwentaryzacji

ekspert w FPA Group

Obowiązek przeprowadzania inwentaryzacji wynika z ustawy o rachunkowości, która w art. 4 ust. 3 wskazuje, że rachunkowość jednostki obejmuje m.in. okresowe ustalanie lub sprawdzanie drogą inwentaryzacji rzeczywistego stanu aktywów i pasywów. Przeprowadzenie inwentaryzacji jest warunkiem uznania za prawidłowe ksiąg rachunkowych, a w konsekwencji sporządzonego rocznego sprawozdania finansowego (bilansu).

Ustalone i wyjaśnione różnice inwentaryzacyjne, po zaakceptowaniu przez kierownika jednostki i wydaniu decyzji co do ostatecznego sposobu ich ujęcia, należy ująć w księgach rachunkowych roku obrotowego, na który przypada termin inwentaryzacji. Ubytki naturalne (w granicach dopuszczalnych norm) księgujemy na kontach kosztów rodzajowych w korespondencji z kontem 263 - Rozliczenie niedoborów, szkód i nadwyżek. Ubytki przekraczające normy zaewidencjonujemy na koncie 766 - Pozostałe koszty operacyjne. Niedobory spowodowane zdarzeniami nadzwyczajnymi: 775 - Straty nadzwyczajne w korespondencji z kontem 263. Niedobory zawinione bezsporne obciążą konto 230 - Rozrachunki z pracownikami w korespondencji z kontem 262. Natomiast niedobory zawinione sporne dochodzone ewidencjonujemy na koncie roszczeń spornych w korespondencji z kontem 263, a zawinione sporne niedochodzone na koncie 766 - Pozostałe koszty operacyjne w korespondencji z kontem 263.

Rozliczenie różnic powinno być udokumentowane protokołem w sprawie różnic inwentaryzacyjnych, w którym opisane zostaną podjęte decyzje w sprawie zaistniałych różnic i sposoby ich rozliczenia.

ap

Art. 26 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 z późn. zm.).