Firma wybiera jeden z trzech sposobów rozliczenia różnic z wyceny bilansowej

Dla celów tworzonych sprawozdań finansowych za 2011 rok należy przeliczyć rozrachunki w walutach obcych na walutę polską. Z kolei w księgach bieżącego roku konieczne będzie rozliczenie powstałych w ten sposób różnic kursowych. Niestety ustawa o rachunkowości (Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 z późn. zm.) nie reguluje tej kwestii.

Anna Matysik, menedżer działu rachunkowości Grupy Gumułka - Kancelaria Prawa Finansowego, wyjaśnia, że w praktyce w tym celu stosuje się trzy metody.

Można wystornować różnice kursowe z datą 1 stycznia 2012 r. lub w momencie faktycznego uregulowania rozrachunku. Dopuszczalna jest też ewidencja jedynie zrealizowanych różnic kursowych powstałych między kursem z wyceny bilansowej a kursem użytym do przeliczenia zapłaty.

- Wybrana metoda rozliczania powinna zostać opisana w polityce rachunkowości jednostki i stosowana w sposób ciągły - podkreśla nasza rozmówczyni.

Anna Matysik dodaje, że księgowi najczęściej korzystają z pierwszej metody, która jest rozwiązaniem najprostszym i gwarantuje, że storno zeszłorocznej wyceny nie zostanie pominięte w księgach roku bieżącego. W przypadku zastosowania drugiej metody zdarzają się błędy związane z brakiem księgowania stornującego wycenę. Natomiast metoda trzecia może nieść zagrożenie błędnego wyliczeniem zrealizowanych różnic kursowych.

Agnieszka Pokojska

agnieszka.pokojska@infor.pl