Rozbieżności w klasyfikowaniu umowy leasingu komplikują rozliczenia

Jednostki tworzą rezerwy z tytułu odroczonego podatku dochodowego, ponieważ występują rozbieżności między przepisami podatkowymi a ustawą o rachunkowości. Powodują one, że inna jest wartość podatkowa i bilansowa aktywów oraz pasywów. Najczęściej problemy związane z rozliczaniem odroczonego podatku dochodowego powstają w obszarach leasingu. Większość zawieranych umów leasingowych jest dla celów podatkowych kwalifikowana jako leasing operacyjny. Daje to możliwość odnoszenia opłat leasingowych bezpośrednio w koszty. Umowy takie jednak spełniają zwykle jedno z kryteriów typowych dla leasingu finansowego z punktu widzenia ustawy o rachunkowości. Najczęściej jest to opcja zakupu po cenie znacząco niższej od wartości rynkowej z dnia nabycia. I właśnie te rozbieżności w kwalifikacji i rozliczaniu umów leasingu na gruncie prawa bilansowego i podatkowego nakładają na leasingobiorcę obowiązek tworzenia rezerwy i/lub ustalania aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego na zasadach określonych w ustawie o rachunkowości oraz w Krajowym Standardzie Rachunkowości nr 2 "Podatek dochodowy".