Czy wydatki na doradztwo są kosztem pośrednim

Aby dany wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów musi istnieć związek pomiędzy poniesionym wydatkiem a osiągniętym przychodem. Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek, z wyjątkami wyraźnie wskazanymi w ustawie o CIT wyłączającymi go z kosztów, wymaga indywidualnej oceny pod kątem bezpośredniego związku z tymi przychodami, a także racjonalności działania podatnika dla osiągnięcia tego przychodu. Podatnik CIT może zatem zaliczyć w ciężar kosztów wszelkie faktycznie poniesione wydatki, które mają lub mogły mieć bezpośredni wpływ na wielkość osiągniętego przychodu z wyłączeniem tych wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

W przypadku Spółki X ponoszone wydatki z tytułu korzystania z usług doradców ekonomicznych nie są powiązane z konkretnymi przychodami. Jeżeli jednak wiązały się z prowadzoną przez podatnika działalnością, to powinny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jako koszty pośrednie. Celem Spółki X zatrudniającej doradców ekonomicznych jest przecież dążenie do uniknięcia ryzyka wystąpienia ewentualnych strat związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Firma spodziewa się przecież, że ponosząc tego typu wydatki, efektywnie wpłynie na wysokość swoich przychodów.

Wydatki na doradztwo ekonomiczne można uznać zatem za wydatki ogólne, inne niż bezpośrednie koszty, a zatem zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, można potrącić je w dacie ich poniesienia.

ekspert Gazety Prawnej

Art. 15 ust. 1 i 4d ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).