Czy za wykorzystanie cudzych treści należy zapłacić podatek

partner w ATAC Audytorzy i Partnerzy

Określenie przez portale internetowe, że korzystają z tzw. nieodpłatnych licencji, może skłaniać organy podatkowe do uznania, że portale te uzyskują przychód podatkowy w postaci tzw. nieodpłatnego świadczenia. Przepisy podatkowe nie zawierają legalnej definicji pojęcia nieodpłatnego świadczenia. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowym, przez nieodpłatne świadczenie należy rozumieć te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne (tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu) przysporzenie majątku tej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Sąd Najwyższy wskazał natomiast, że nieodpłatne świadczenie nie musi wynikać ze zobowiązania cywilnoprawnego i polega na uzyskaniu przez podatnika przychodu bez ekwiwalentnego świadczenia wzajemnego (wyrok SN z 2 kwietnia 2003 r., sygn. akt II RN 49/02).

Portale internetowe mogą uzyskiwać przychód w postaci nieodpłatnego świadczenia na skutek korzystania z tzw. nieodpłatnych licencji, jeżeli okaże się, że otrzymujący takie świadczenie (portal) nie był zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Jeżeli okaże się, że na skutek korzystania z tzw. nieodpłatnych licencji doszło po stronie portalu do powstania przysporzenia majątkowego z tytułu nieodpłatnego świadczenia i wartość tego świadczenia jest możliwa do określenia, wówczas może się okazać, że podstawa opodatkowania w CIT została zaniżona. O ile portal wykazywał zysk z działalności i wystąpił obowiązek zapłaty zaliczek na podatek, to może się okazać, że po stronie portalu doszło do powstania zaległości podatkowej, która powinna zostać uiszczona z odsetkami.

(EM)

Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).