Budżet nie zarobi na nadzorze właścicielskim

Z wyroku wynika, że brak wydatku nie zawsze jest jednoznaczny z uzyskaniem przychodu z nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 12 ust.1 pkt 2 ustawy o CIT.

Spór w tej sprawie toczyła spółka z grupy kapitałowej w 100 proc. zależna od spółki dominującej (jedynego akcjonariusza). Przyjęty model działania zakładał, że czynności nadzorcze (kontrolne) nie będą – jak to często bywa – wykonywane przez ekspertów, którzy pobierają za to wynagrodzenie. Mieli je wykonywać pracownicy akcjonariusza powoływani do pełnienia czynności eksperckich przez Radę Nadzorczą. Nie dostawali oni za to żadnego dodatkowego wynagrodzenia. Byli opłacani jedynie w ramach stosunku pracy łączącego ich z akcjonariuszem. Przyjęty w spółce mechanizm był związany z tym, że akcjonariusz dążył do uzyskania jak największej kontroli nad spółką i uzyskiwania bieżących informacji o warunkach jej funkcjonowania i ewentualnych zagrożeniach.