Używanie przez pracownika samochodu w kosztach uzyskania przychodu

szef departamentu podatkowego, Chałas i Wspólnicy Kancelaria Prawna

@RY1@i02/2010/168/i02.2010.168.086.002a.001.jpg@RY2@

Fot. Archiwum

Paweł Jabłonowski, szef departamentu podatkowego, Chałas i Wspólnicy Kancelaria Prawna

Niemniej jednak warto zwrócić uwagę na świadczenia nieodpłatne dokonywane na rzecz pracowników. Zgodnie z przepisami o CIT, wszelkie wydatki ponoszone przez pracodawcę w celu wynagradzania pracowników powinny stanowić koszt. Wydaje się, że nie ma przeszkód w zaliczaniu wydatków ponoszonych na rzecz pracowników z tytułu nieodpłatnych świadczeń do kosztów uzyskania przychodów.

Powszechną praktyką jest używanie przez pracowników, w pewnym zakresie, samochodów służbowych do celów prywatnych. W zawieranych przez pracodawców z pracownikami umowach pracownik zobowiązuje się zazwyczaj do używania powierzonego mu mienia głównie w celach służbowych, bez obowiązku uiszczania jakiejkolwiek odpłatności. Zazwyczaj nie jest jednak wykluczony użytek na cele prywatne. W części, w jakiej pracownik używa samochodu służbowego do celów prywatnych, stanowi to nieodpłatne świadczenie w naturze pracodawcy na rzecz pracownika. Znajduje to potwierdzenie w wydawanych przez organy podatkowe interpretacjach. Organy nie kwestionują również, że każde świadczenie, w tym także nieodpłatne świadczenia otrzymywane przez pracownika, należy zaliczyć do przychodu pracownika. Za przychód ze stosunku pracy uważa się bowiem również przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń (interpretacje indywidualne ministra finansów: z 12 maja 2010 r., nr IPPB2/415-105/10-3/MK i z 25 maja 2010 r., nr ITPB2/415-208/10/MU).

Niemniej jednak w wydawanych interpretacjach organy podatkowe stoją niekiedy na stanowisku, że wykorzystywanie przez pracowników do ich prywatnych celów samochodów osobowych należących do pracodawcy nie może stanowić kosztu uzyskania przychodów po stronie pracodawcy, ponieważ nie ma związku z prowadzoną przez pracodawcę działalnością gospodarczą. Zdaniem organów, jeśli celem wykorzystywania składników majątku nie jest osiągnięcie przez pracodawcę przychodów, nie powstaje koszt podatkowy, gdyż koszty stanowić mogą tylko i wyłącznie wydatki związane z użytkowaniem telefonów komórkowych oraz samochodu osobowego, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy podatkowej (interpretacja Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu z 4 stycznia 2006 r., nr ZD/406-210/CIT/05). Podobnie w innej interpretacji organy podatkowe uznały, że wydatki z tytułu korzystania przez pracowników z samochodów służbowych na potrzeby prywatne nie wiążą się z działalnością gospodarczą spółki, a ich poniesienie nie ma wpływu na wielkość osiąganego przychodu (interpretacja Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z 26 października 2004 r., nr 1MUS-1471/DPD2/423/200/2004/JB).

Trudno się z tym zgodzić w świetle przepisów ustawy o CIT dotyczących kosztów. Zgodnie z przepisami pracodawca nie ma prawa zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów jedynie wydatków ponoszonych na rzecz pracowników z tytułu używania przez nich samochodów w wykonywanej pracy w związku z odbyciem podróży służbowej, w wysokości przekraczającej kwotę, którą ustalimy przez zastosowanie stawki za 1 km przebiegu pojazdu, oraz w jazdach lokalnych w wysokości przekraczającej wysokość miesięcznego ryczałtu pieniężnego albo w wysokości przekraczającej stawki za 1 km przebiegu pojazdu. Dotyczy to jednak jedynie sytuacji wykorzystywania przez pracowników samochodów prywatnych w celach związanych z pracą wykonywaną na rzecz pracodawcy.

em