Wierzytelności własnych nie można uznać za nabyte

@RY1@i02/2012/195/i02.2012.195.18300040h.802.jpg@RY2@

Paweł Tomczykowski, doradca podatkowy partner w Kancelarii Ożóg i Wspólnicy

Co do zasady w przypadku wierzytelności nabytej kosztem uzyskania przychodu spółki wnoszącej ją jako aport będzie cena nabycia. Wyłączając podmioty, których podstawową działalnością jest sekurytyzacja bądź windykacja, większość wierzytelności istnieje w spółkach jako tzw. wierzytelności własne. Są nimi zarówno wierzytelności z tytułu wykonanych usług bądź dostarczonych towarów, jak i wierzytelności z tytułu udzielonych pożyczek.

Wydaje się, że w przypadku tego rodzaju wierzytelności kosztem uzyskania przychodu z tytułu ich wniesienia do spółki kapitałowej mogłyby być wydatki poniesione na ich uzyskanie.

W przypadku wierzytelności powstałych w związku z wykonaniem usługi lub dostarczeniem towaru byłaby to cena, natomiast w przypadku wierzytelności z tytułu udzielonych pożyczek - kwota pożyczek.

Z taką interpretacją nie zgodził się jednak NSA w wyroku z 11 września 2012 r. (sygn. akt II FSK 269/11). Sąd wskazał, że zgodnie z art. 15 ust. 1j pkt 3 ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.), kosztem uzyskania przychodu w przypadku objęcia udziałów lub akcji w spółce kapitałowej w zamian za aport są niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów wydatki, ale tylko faktycznie poniesione na nabycie wnoszonych składników majątku. Wierzytelności własnych nie można natomiast, w ocenie sądu, uznać za nabyte, gdyż termin ten dotyczy wyłącznie uzyskania własności danego składnika majątku od innego podmiotu.

Można mieć wątpliwości w odniesieniu do prawidłowości powyższego rozstrzygnięcia, ale należy o nim pamiętać, planując aport wierzytelności do spółki kapitałowej.

Not. MGM