Kiedy ująć w kosztach składki od wynagrodzeń pracowniczych

Z początkiem 2023 r. weszły w życie nowe przepisy normujące zagadnienie rozliczenia w kosztach podatkowych składek na ubezpieczenie społeczne finansowanych przez pracodawcę (nowe brzmienie art. 22 ust. 6bb ustawy o PIT i art. 15 ust. 4h ustawy o CIT). Podobnie jak w przypadku samych wynagrodzeń (art. 22 ust. 6ba ustawy o PIT i art. 15 ust. 4g ustawy o CIT) ustawodawca postanowił, że pracodawca, który terminowo wypłacił samo wynagrodzenie, a następnie terminowo ureguluje swoją część składek do ZUS, uwzględni te składki w kosztach podatkowych dokładnie w tym samym okresie, w którym aktywuje podatkowo koszty wynagrodzeń. Niby jest to wyraźne ułatwienie dla pracodawców, którzy dzięki temu uwzględniają w kosztach podatkowych całą listę płac, ale pojawia się pytanie o to, co będzie, jeżeli składki zostaną zbyt późno przelane na rachunek ZUS. Czy w takiej sytuacji konieczna będzie korekta zaliczki ze względu na obowiązek zmniejszenia pierwotnie rozliczanych kosztów o ujęte w kalkulacji składki na ubezpieczenia społeczne od wynagrodzeń generujących u otrzymującego je przychód w źródle stosunek pracy? Tak właśnie jest. Pracodawca, który obliczając zaliczkę, uwzględni w kosztach składki, a następnie w kolejnym miesiącu (a nawet za dwa miesiące – w przypadku składek od wynagrodzeń wypłacanych w następnym miesiącu) nie wpłaci na czas tych składek do ZUS, musi skorygować zaliczki, podwyższając jej kwotę.