Powrót do wspólnotowych korzeni
C h ociaż może się to wydawać nieistotne w obliczu obecnego kryzysu COVID-19, to może jest to najlepsza okazja do refleksji nad Unią oraz nad tym, co nas łączy. W ciągu ostatnich 70 lat przeszliśmy długą drogę. Pod wieloma względami byliśmy jednak zbyt powolni, a naszym priorytetom brakowało jasności.
W obliczu globalizacji kształtowanej przez interesy handlowe i neoliberalną politykę zapomnieliśmy o tym, co jest naprawdę ważne: o ludziach. Za bardzo skupiliśmy się na wzroście makroekonomicznym, a zaniedbaliśmy politykę publiczną, taką jak opieka zdrowotna, której znaczenie teraz nagle dostrzegliśmy. Indywidualizm, konsumpcjonizm i samotność uległy globalizacji, przed czym przestrzegał nas m.in. Zygmunt Bauman.
Ten straszliwy kryzys musi być okazją do powrotu do podstaw i globalnej solidarności. W przypadku UE oznacza to powrót do poczucia wspólnoty. Jesteśmy wspólnotą, ponieważ jesteśmy od siebie zależni i tylko razem możemy pokonać kryzys. W przeszłości nie udało się stawić czoła społecznym konsekwencjom polityki oszczędnościowej oraz wyzwaniom związanym z migracją lub globalnym ociepleniem. Teraz musimy uruchomić tę solidarność, by powstrzymać koronawirusa. Mam nadzieję, że będzie to początek nowego ducha wspólnotowej solidarności.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.