Udana lekcja Rospudy

Już ponad dwa lata obowiązuje ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, o udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Za tą strasznie długą nazwą kryją się przepisy, których stosowanie i przestrzeganie stało się warunkiem sine qua non dofinansowania inwestycji, zwłaszcza drogowych, przez Unię Europejską.

Chodziło jednak o coś więcej niż tylko o wypełnienie litery naszych zobowiązań wobec Unii Europejskiej. Chodziło o bezkonfliktowe pogodzenie racji inwestowania i racji zachowania środowiska w stanie maksymalnie naturalnym. Nie dla zadowolenia Komisji Europejskiej, ale dla nas samych. Bo to dla siebie, a nie dla urzędników w Brukseli powinniśmy budować tak, by nie niszczyć przy tym niepowtarzalnych często walorów przyrodniczych naszego kraju. I okazuje się, że jest to możliwe, chociaż nikt nie ukrywa, iż spełnianie wymogów uchwalonej dwa lata temu ustawy podnosi koszty budowy np. dróg o 10 - 15 proc. A bywa, że - tak jak w przypadku zachodniego odcinka autostrady A2 - nawet o 25 proc. Za wyższe koszty w ostatecznym rachunku będą musieli zapłacić kierowcy, ale lasy i uroczyska nie zostaną zdewastowane.

Aby zmieniła się świadomość, że trzeba i można budować tak, aby przy okazji nie niszczyć, potrzebne były nie tylko dobre, generalnie chwalone dziś przepisy i realna groźba wstrzymania dofinansowania ze strony Unii Europejskiej. Potrzebny był także namacalny dowód na to, co się stanie, jeśli wymogi ekologiczne nie będą spełniane. Tym namacalnym dowodem była bolesna dla Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad lekcja forsowania i ostatecznego zaniechania budowy obwodnicy Augustowa przez dolinę Rospudy. Dziś GDDKiA, w co trudno byłoby uwierzyć jeszcze dwa lata temu, należy do gorących orędowników budowania nie kosztem przyrody. Lekcja Rospudy okazała się bardzo skuteczna.

@RY1@i02/2010/234/i02.2010.234.174.001c.001.jpg@RY2@

Krzysztof Bień

Krzysztof Bień

krzysztof.bien@infor.pl