Sądy musi nadzorować niezawisły sędzia

Warunkiem sine qua non realnej reformy sądownictwa jest powierzenie nadzoru nad sądami powszechnymi osobie spoza polityki. Najlepiej, by był nią pierwszy prezes Sądu Najwyższego. Nie będzie on poszukiwał poklasku, niepotrzebne mu są konferencje prasowe, by się uwiarygodnić, nie potrzebuje fajerwerków w nadziei, że ciemny lud to kupi. I przede wszystkim ma wiedzę, doświadczenie, autorytet i czas, by zmiany przeprowadzić. Nawet w razie zmiany na tym stanowisku (najwcześniej po upływie kadencji, która trwa 6 lat, a w praktyce zwykle rzadziej - nie zaś po 1 czy 1,5 roku jak w przypadku ministra) jego następcą jest inny sędzia Sądu Najwyższego - znający poprzednika, mający zbliżone doświadczenia życiowe, autorytet i cele.