Albo wszyscy przegramy, albo wszyscy wygramy. Projekt wspólnotowy jest systematycznie osłabiany

Po raz pierwszy od czasu powstania Unii Europejskiej jej upadek stał się realnym zagrożeniem. Unia od wielu miesięcy żyje od jednego kryzysowego szczytu do drugiego. Jednocześnie w wielu krajach kryzys gospodarczy pogłębia ubóstwo, a bezrobocie sięga katastrofalnego poziomu, szczególnie wśród ludzi młodych. Na europejskich ulicach ludzie protestują przeciwko systemowi ekonomicznemu, który pozwala niewielkiej mniejszości zgarniać zyski, kiedy czasy są dobre, i zmusza społeczeństwo do ponoszenia ofiar, kiedy koniunktura się odwróci. Ludzie protestują także przeciwko systemowi, w którym anonimowe agencje ratingowe w Nowym Jorku są potężniejsze niż demokratycznie wybrane rządy i parlamenty. Kryzys zaufania do polityki i jej instytucji osłabia również wiarę w Europę. Coraz więcej ludzi podejrzliwie spogląda na naszą pracę, widząc, że decyzje, które dotykają wszystkich Europejczyków, są podejmowane za zamkniętymi drzwiami przez szefów rządów. Jest to powrót do polityki europejskiej o której sądziłem, że została definitywnie odesłana do historii.