Kim są przedsiębiorcy

Książka, a w zasadzie książeczka "Kim są Polacy". W biegu codziennego życia na ogół nie zastanawiamy się nad tym, kim jesteśmy i dlaczego tacy, a nie inni. Często krytykujemy społeczeństwo, rząd, sąsiadów, przyjaciół, ot tak, dla krytyki. Lubimy obmawiać. Autorzy "Polaków", m.in. Przemysław Czapliński, Adam Michnik, Janusz Tazbir, Adam Zagajewski, definiują korzenie takiej postawy. Trafnie i szokująco. Jedni z nas patrzą w historię, chcąc transmitować wzory przeszłości w nowoczesność, drudzy dążą do nowoczesności, często zapominając o historii. Ci pośrodku miotają się, szukając tożsamości. Pierwsi opozycję polityczną, krytykę rządu i państwa traktują jako cnotę i obowiązek obywatelski. Tak jak było podczas zaborów. W krnąbrności (szlachty) postrzegają bazę suwerenności narodu. Państwo podziemne uznają jako cnotę (powstania, NSZZ "Solidarność"), czyn zbrojny jako lepszy od pracy, a konspirację od rozwoju kultury. Okrągły Stół to żal, że Polacy dogadali się, zamiast zemścić na sobie nawzajem. Przedstawiają demokratyczno-kapitalistyczną normalność jako ustrój przestępczy, niszczący dom, małżeństwo, klasy społeczne, polskość. Antyniemieckość, antyrosyjskość, antyeuropejskość, antyprzedsiębiorczość to patriotyzm. Polak to tylko katolik. A Polska mesjaszem narodów. Wszystko, co "inne", to spisek przeciwko narodowi i nieważne, że żyje się społeczeństwu na ogół lepiej (choć są obszary biedy i wykluczeń, jak wszędzie na świecie).