Każdy Polak przedsiębiorcą. To realny scenariusz

Puściłam wodze fantazji. Rok 2050 (może wcześniej). W Polsce króluje przedsiębiorczość. O etatach, prawie pracy i związkach zawodowych można poczytać w podręcznikach albo usłyszeć od dziadków. Brzmią jak bajka: uregulowane przez państwo stosunki pracodawca - pracownik, ochrona strony słabszej, bezpieczeństwo zatrudnienia. Dziś tak nie ma. Dziś każdy prowadzi działalność gospodarczą na własne ryzyko i odpowiedzialność. Wszystko jedno, czy ma ogromną firmę, która wytwarza produkty sprzedawane na całym świecie, czy też jest podwykonawcą tej ogromnej firmy. Zarówno ten producent, jak i pracujący dla niego ludzie mają status przedsiębiorców. Łączą ich kontrakty regulujące wzajemne prawa i obowiązki ustalone zgodnie z zasadą swobody umów i kodeksem przedsiębiorcy. W kodeksie są zapisy dotyczące m.in. rodzajów działalności gospodarczej, sposobu ich uruchomienia i zamykania, konkurencji, niewykorzystywania silniejszej pozycji rynkowej, obowiązków wobec państwa i państwa wobec przedsiębiorców. Nie ma tu żadnych przepisów o rodzaju umów, ich okresie trwania, wypowiedzeniach, urlopach, wynagrodzeniach - to mają negocjować strony i określić tak, jak im pasuje. Narzekania? Ależ skąd. Wszyscy mają równe prawa i szanse - wciąż gwarantuje to konstytucja. A jak każdy z Polaków z nich skorzysta, ich sprawa. Tu nie ma miejsca dla słabeuszy. Ci mogą sobie pluć w brodę, że nie wynegocjowali dla siebie satysfakcjonujących warunków umowy z kontrahentami i tyle. No może jeszcze mogą się poskarżyć do Urzędu Kontroli Przedsiębiorczości, ale niewiele ugrają. Bo obowiązuje zasada: każdy radzi sobie sam. Tylko w przypadkach wyjątkowego naruszania kodeksu urząd interweniuje, a takie zdarzają się sporadycznie.