Filozofia, gospodarka i polityka

W roku 1990 dziennikarz BBC Tim Sebastian zapytał premiera Singapuru Lee Kuan Yew o możliwość powtórzenia przez Chiny singapurskiego sukcesu ekonomicznego. Polityk przypomniał, że Singapur był miastem prostych, ciężko pracujących ludzi. A wielki dorobek kultury od wieków narastał w Chinach. Tam byli wykształceni mandaryni, filozofowie i pisarze. "Jeżeli my coś możemy zrobić, to oni na pewno potrafią to samo". Tak więc Lee Kuan Yew uznał kulturowy dorobek Chin za przesłankę ich pomyślnego rozwoju gospodarczego. Warto przypomnieć, że premier Singapuru przez wiele lat był znany jako Harry Lee i określany mianem najwybitniejszego Brytyjczyka na wschód od Suezu. Był człowiekiem wykształconym w Wielkiej Brytanii i ceniącym dorobek tego państwa. Jako premier spowodował wykorzystanie w ustroju państwa-miasta niektórych brytyjskich wzorców instytucjonalno-prawnych. Znał też i cenił zachodnią wiedzę o zarządzaniu i marketingu. Sprzyjał jej wykorzystywaniu w Singapurze. Nie była ona jednak dla niego "jedynie słuszna". Przejmowanie zachodnich wzorców i doświadczeń miało i ma miejsce w wielu państwach Azji, Afryki i Ameryki Łacińskiej. Szczególnie skuteczne i użyteczne dla szybkiego rozwoju okazały się one w Japonii, Korei Południowej, Singapurze, Hongkongu i na Tajwanie. Przypomnijmy, że społeczności wymienionych państw i terytoriów przez wiele stuleci pozostawały pod wpływem konfucjanizmu.