Czeka nas dużo pracy
Z dzisiejszej perspektywy to, że porównujemy swój poziom życia do Niemców czy Francuzów, wydaje się w zasadzie oczywiste, bo to jest właśnie nasza ambicja – osiągnąć pułap zamożności najbogatszych państw zachodnich. Często nie uświadamiamy sobie w pełni, jak bardzo abstrakcyjne byłoby takie rozumowanie jeszcze całkiem niedawno, gdy polski przemysł był zacofany technologicznie i w praktyce przynosił straty, a gospodarka w istocie bankrutowała.
Historia ostatniego 30-lecia Polski to niemal filmowa opowieść „from zero to hero” – z jednego z najuboższych państw regionu staliśmy się europejskim i światowym liderem wzrostu i krajem, którego stolica (wraz z okalającą ją aglomeracją) jest jednym z najbogatszych (licząc według PKB per capita) regionów w całej Unii Europejskiej. Nie było to łatwe, prawdopodobnie wielu mniejszych lub większych błędów nie udało się uniknąć (pytanie, czy w ogóle było to możliwe), ale bilans jest jasny – osiągnęliśmy gigantyczny sukces.
Udało się to przede wszystkim dzięki niezwykłemu zaangażowaniu, pracowitości i kreatywności Polaków. Można więc śmiało stwierdzić, że jest to osiągnięcie nas wszystkich. Warto o tym dyskutować, a także warto to celebrować – to jeden z głównych celów projektu „1992–2022. Najlepszy czas Polski”, którego częścią była czerwcowa konferencja organizowana przez Związek Przedsiębiorców i Pracodawców.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.