Znaczy profesor

Coraz trudniej pisze się o prawnikach i prawie. Można zajmować się tym dobrym, które od lat obowiązuje (a jest go niewiele), ale chyba zupełnie nie warto tym, które powstaje w ostatnim czasie w Sejmie. Zdarzają się jaskółki, o których pisałem w ostatnim felietonie (DGP nr 137 z 17 lipca 2018 r.), ale to są wyjątki potwierdzające regułę. Coraz trudniej jest być prawnikiem. Czy można cieszyć się z tego, że prawnicy mogą wszystko uzasadnić dla osiągnięcia przez innych celu? Nie można. Dobrze kształcone rzesze, tysięczne armie zasilały polski system wszystkich władz. A dziś co? Ta wielka grupa staje się masą, magmą, która nie wie, co robić w obliczu pojawiających się chałturników prawnych. Bo gdy będzie protestować, naraża się na zarzut aktywności politycznej, gdy nic nie robi, godzi się na koniec polskich prawników. Tych, którzy spędzili tysiące godzin nad tym, żeby zrozumieć, czym jest trójpodział władzy, jak powinien przebiegać proces legislacyjny, jakie są zasady techniki legislacyjnej itd. itd.