To jak spór kelnerów
W dobie coraz częstszych coming outów i ja wyznaję, że nie hejtowałem dziwnego sławetnego wiersza Jarosława Marka Rymkiewicza. Tego o Jarosławie Kaczyńskim i jego zobowiązaniach wobec nieżyjącego brata. Więcej, bywałem podczas lektury poruszony – i raczej w swoim środowisku z tym poruszeniem samotny.
Odebrałem ten wiersz jako literacką i kulturową prowokację; z niesmakiem obserwowałem, jak koneserzy literackich i kulturowych prowokacji drwili akurat z tej, która nie jest standardowa. Miałem też silne (silne nie zawsze znaczy słuszne, nawiasem mówiąc) poczucie, że poeta przetwarza mickiewiczowską gawędę w stylizowaną ludową przypowieść o dobrym władcy i jego moralnych powinnościach, że kolejne frazy Rymkiewicza mogłyby padać w karczmie Jankiela wśród słuchaczy o poczciwych sercach, chociaż nie o przesadnym oczytaniu. Cóż, postmodernizm i destrukcjonizm dobre, ale kiedy kruszą wspólnotę, lecz niedobre, kiedy mają budować...
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.